<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Bliskosciowy tata - kompleksowy blog parentingowy</title>
	<atom:link href="https://bliskosciowytata.pl/category/rodzicielstwo/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://bliskosciowytata.pl/category/rodzicielstwo/</link>
	<description>Blog o rodzicielstwie bliskości, komunikacji i podr&#243;żach</description>
	<lastBuildDate>Mon, 08 Dec 2025 22:42:07 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.6</generator>

<image>
	<url>https://bliskosciowytata.pl/wp-content/uploads/2022/01/Bliskosciowy-tata-logo-150x150.png</url>
	<title>Bliskosciowy tata - kompleksowy blog parentingowy</title>
	<link>https://bliskosciowytata.pl/category/rodzicielstwo/</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>struktura to nie ograniczenie, ale wolność</title>
		<link>https://bliskosciowytata.pl/struktura-teacch/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=struktura-teacch</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 08 Dec 2025 22:22:29 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Rodzicielstwo]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://bliskosciowytata.pl/?p=30630</guid>

					<description><![CDATA[<p>Kto z nas nie słyszał zdania: „Ale to przecież ogranicza dziecko!” – zwłaszcza gdy mowa o wprowadzaniu struktury dnia w domu? Na pierwszy rzut oka może faktycznie wydawać się, że planowanie odbiera spontaniczność. W praktyce jednak okazuje się, że jest dokładnie odwrotnie. W uporządkowanym i przewidywalnym środowisku dziecko rozkwita – bo ma poczucie bezpieczeństwa i [&#8230;]</p>
<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/struktura-teacch/">struktura to nie ograniczenie, ale wolność</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[		<div data-elementor-type="wp-post" data-elementor-id="30630" class="elementor elementor-30630" data-elementor-post-type="post">
						<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-116eaa8 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="116eaa8" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-d3b05b6" data-id="d3b05b6" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-ea463ab elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="ea463ab" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Kto z nas nie słyszał zdania: „Ale to przecież ogranicza dziecko!” – zwłaszcza gdy mowa o wprowadzaniu struktury dnia w domu? Na pierwszy rzut oka może faktycznie wydawać się, że planowanie odbiera spontaniczność. W praktyce jednak okazuje się, że jest dokładnie odwrotnie. W uporządkowanym i przewidywalnym środowisku dziecko rozkwita – bo ma poczucie bezpieczeństwa i przestrzeń, by swobodnie rozwijać swoje talenty oraz ciekawość świata.</p><p>Struktura nie zabiera wolności – ona ją tworzy. Tak jak ramy okna nie przeszkadzają w podziwianiu krajobrazu, lecz pozwalają go naprawdę zobaczyć, tak ramy dnia pomagają dziecku skupić się na zabawie, nauce i relacjach zamiast na ciągłym zastanawianiu się: „co będzie dalej?”.</p><p>Wszyscy przecież potrzebujemy przewidywalności. Dorosły sprawdza rano kalendarz, planuje dzień i mniej więcej wie, czego się spodziewać. Dziecko pozbawione takiej struktury żyje w niepewności – a ta szybko może przerodzić się w lęk, opór czy nagłe wybuchy emocji</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-f6e0190 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="f6e0190" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-fccc61c" data-id="fccc61c" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-ba4e3fa elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="ba4e3fa" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Podstawy metody TEACCH dla rodziców</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-8685ade elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="8685ade" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-08bd343" data-id="08bd343" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-990c582 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="990c582" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Istnieje wiele podejść do wprowadzania struktury w życie dziecka. O potrzebie jasnej organizacji dnia mówią choćby twórcy pedagogiki Montessori czy inne popularne nurty wychowawcze. Jednym z najlepiej sprawdzonych i najbardziej praktycznych podejść jest metoda <strong>TEACCH</strong> (Treatment and Education of Autistic and Communication related handicapped Children).</p><p>Choć została stworzona pierwotnie dla dzieci ze spektrum autyzmu, jej zasady świetnie sprawdzają się u każdego dziecka. W największym skrócie: TEACCH opiera się na założeniu, że ludzie uczą się i funkcjonują lepiej w środowisku zorganizowanym, przewidywalnym i dostosowanym do indywidualnych potrzeb.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-af06aba elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="af06aba" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-a51394d" data-id="a51394d" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-6e38b2c elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="6e38b2c" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><b>Kluczowe zasady TEACCH, które można stosować w domu:</b></p><ul><li><strong>Wizualizacja</strong> – pokazujemy, nie tylko mówimy. Dziecko widzi, co ma robić i w jakiej kolejności.</li><li><strong>Struktura</strong> – każda aktywność ma swoje miejsce i czas. To nie oznacza sztywności, ale logiczny porządek.</li><li><strong>Przewidywalność</strong> – dziecko wie, czego się spodziewać. Zmiany wprowadzamy świadomie i z przygotowaniem.</li><li><strong>Indywidualizacja</strong> – dostosowujemy tempo i sposób działania do konkretnego dziecka, zamiast korzystać z uniwersalnych szablonów.</li></ul><p>Najważniejsze, by pamiętać o różnicy między <strong>kontrolą a wsparciem</strong>. Nie chodzi o to, by dziecko działało jak robot i odtwarzało plan krok po kroku. Celem jest danie mu narzędzi, które umożliwią samodzielne funkcjonowanie. Struktura w TEACCH działa jak <strong>rusztowanie</strong> – wspiera na początku, a gdy dziecko się wzmocni i zyska pewność siebie, część z tych podpór można spokojnie usunąć.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-1bcb021 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="1bcb021" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-ee85643" data-id="ee85643" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-50c2594 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="50c2594" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Wizualne harmonogramy – od prostych do złożonych</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-01858fe elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="01858fe" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-89abc59" data-id="89abc59" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-df7a5aa elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="df7a5aa" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><strong>Dla maluchów (2–4 lata): obrazki, symbole, proste sekwencje</strong></p><p>W tym wieku dzieci nie czytają jeszcze tekstu, dlatego najlepiej sprawdzają się <strong>proste obrazki lub zdjęcia</strong>. Harmonogram może wyglądać jak seria ilustracji pokazujących kolejne czynności w ciągu dnia, np.:</p><ul><li>zdjęcie dziecka jedzącego śniadanie,</li><li>obrazek szczoteczki do zębów,</li><li>zdjęcie zabawy klockami,</li><li>ilustracja talerza z obiadem.</li></ul><p>Taki plan można przygotować w bardzo prosty sposób – na kartce przyklejonej do lodówki, na tablicy korkowej albo w formie małej <strong>„książeczki dnia”</strong> z kilkoma głównymi punktami. Najważniejsze, by na początku harmonogram nie był przeładowany – wystarczy <strong>4–5 elementów</strong>. Dzięki temu dziecko łatwiej go zapamięta i będzie chętnie z niego korzystać.</p><p><strong>Dla przedszkolaków (4-6 lat): kombinacja obrazków i słów</strong></p><p>Dziecko zaczyna rozpoznawać litery, więc możemy dodać podpisy pod obrazkami. Harmonogram staje się bardziej szczegółowy:</p><p><strong>PORANEK:</strong></p><ul><li>🍞 Śniadanie</li><li>🦷 Mycie zębów</li><li>👕 Ubieranie się</li><li>🎒 Pakowanie plecaka</li><li>🚌 Wyjście do przedszkola</li></ul><p><strong>POPOŁUDNIE:</strong></p><ul><li>🏠 Powrót do domu</li><li>🍎 Podwieczorek</li><li>🧸 Zabawa</li><li>🍽️ Kolacja</li><li style="font-size: 20px;">🦷 Mycie zębów</li></ul>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-eb8152a elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="eb8152a" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-57d9170" data-id="57d9170" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-626317b elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="626317b" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Organizacja przestrzeni domowej</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-3d8935f elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="3d8935f" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-8aea08e" data-id="8aea08e" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-9ced4c5 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="9ced4c5" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><strong>Strefy aktywności – jak podzielić pokój lub dom</strong></p><p>Każda czynność powinna mieć swoje wyraźne miejsce. Dzięki temu dziecko automatycznie wchodzi w odpowiedni „tryb działania”:</p><ul><li><b>Strefa nauki</b> – biurko, książki, przybory szkolne. Ważne, aby unikać rzeczy, które mogłyby rozpraszać.</li><li><b>Strefa odpoczynku</b> – wygodny kącik z poduszkami, gdzie można poczytać książkę lub posłuchać muzyki.</li><li><b>Strefa zabawy</b> – miejsce na klocki, gry i puzzle. Powinno być wystarczająco dużo przestrzeni, by swobodnie się rozłożyć.</li><li><b>Strefa higieny</b> – łazienka z wszystkimi potrzebnymi rzeczami ułożonymi w zasięgu ręki.</li></ul><p><strong>Oznaczanie miejsc – etykiety, kolory, symbole</strong></p><p>Aby dziecku łatwiej było odnaleźć się w przestrzeni, warto wprowadzić oznaczenia:</p><ul><li>Na szufladach: „skarpetki”, „koszulki”, „spodnie”.</li><li>Na półkach: „książki szkolne”, „gry”, „puzzle”.</li><li>W łazience: „pasta do zębów”, „szczotka”, „ręcznik”.</li></ul><p>Dobrze sprawdza się również kodowanie kolorami – np. niebieski kosz zawsze oznacza zabawki, a czerwony ubrania do prania.</p><p><strong>„Miejsce dla każdej rzeczy” – praktyczne rozwiązania</strong></p><p>Zasada jest prosta: wszystko ma swoje miejsce i po użyciu wraca dokładnie tam, skąd zostało wzięte. To ogromne ułatwienie nie tylko dla dziecka, ale i dla całej rodziny. Inaczej mówiąc, każda rzecz ma &#8222;domek&#8221;</p><p>Praktyczne przykłady:</p><ul><li>haczyk na plecak przy drzwiach,</li><li>miska na klucze, portfel i okulary,</li><li>kosz na brudne ubrania w każdym pokoju,</li><li>wyznaczone miejsce czapkę,</li><li>taca na biurku na długopisy i ołówki.</li></ul>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-2f19b31 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="2f19b31" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-373b945" data-id="373b945" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-cf7977a elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="cf7977a" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Rutyny dnia codziennego krok po kroku</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-252c212 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="252c212" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-48f0f3b" data-id="48f0f3b" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-2c602c8 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="2c602c8" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><strong>Poranek: od budzenia do wyjścia z domu</strong></p><p>Przykładowa rutyna poranna (ok. 45 minut):</p><ul><li><strong>Budzenie się (7:00)</strong> – budzik w tym samym miejscu i z tym samym dźwiękiem.</li><li><strong>Higiena (7:05–7:15)</strong> – toaleta, mycie twarzy, mycie zębów.</li><li><strong>Ubieranie się (7:15–7:25)</strong> – ubrania przygotowane wieczorem.</li><li><strong>Śniadanie (7:25–7:40)</strong> – zawsze w tym samym miejscu przy stole.</li><li><strong>Pakowanie plecaka (7:40–7:45)</strong> – według listy kontrolnej przy drzwiach.</li><li><strong>Wyjście (7:45)</strong> – sprawdzenie pogody, wzięcie kurtki.</li></ul><p>👉 <strong>Wskazówka:</strong> lista kontrolna przy drzwiach z rzeczami, które trzeba zabrać:</p><p>✓ Plecak<br />✓ Śniadanie/drugie śniadanie<br />✓ Kurtka (sprawdź pogodę)</p><p class="MsoNormal"><b><span lang="PL">Powrót ze szkoły: czas na dekompresję i obowiązki</span></b></p><p class="MsoNormal"><span lang="PL">Po szkole dziecko potrzebuje chwili, by się „przestawić”. Pomocna może być taka rutyna:</span></p><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal"><span lang="PL">odłożenie plecaka w wyznaczonym miejscu,</span></li><li class="MsoNormal"><b><span lang="PL">dekompresja (15–30 minut)</span></b><span lang="PL"> – przekąska, opowiedzenie o dniu, wolny czas,</span></li><li class="MsoNormal"><span lang="PL">szybki przegląd tego, co było w szkole i jakie są zadania domowe,</span></li><li class="MsoNormal"><span lang="PL">odrabianie lekcji w strefie nauki,</span></li><li class="MsoNormal"><span lang="PL">wolny czas – zabawa, sport, spotkania z przyjaciółmi.</span></li></ul><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><hr align="center" size="2" width="100%" /></div><p class="MsoNormal"><b><span lang="PL">Wieczór: kolacja, przygotowania i sen</span></b></p><p class="MsoNormal"><span lang="PL">Przykładowa rutyna wieczorna:</span></p><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal"><b><span lang="PL">Kolacja (18:00–18:30)</span></b><span lang="PL"> – wspólny posiłek i rozmowy o dniu.</span></li><li class="MsoNormal"><b><span lang="PL">Przygotowania na jutro (18:30–19:00)</span></b><span lang="PL"> – pakowanie plecaka, odkładanie ubrań.</span></li><li class="MsoNormal"><b><span lang="PL">Czas rodzinny (19:00–20:00)</span></b><span lang="PL"> – gry, czytanie, rozmowy.</span></li><li class="MsoNormal"><b><span lang="PL">Rutyna przed snem (20:00–20:30)</span></b><span lang="PL"> – kąpiel, mycie zębów, wspólne czytanie.</span></li><li class="MsoNormal"><b><span lang="PL">Sen</span></b><span lang="PL"> – o stałej porze, w spokojnej atmosferze.</span></li></ul><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><hr align="center" size="2" width="100%" /></div><p class="MsoNormal"><b><span lang="PL">Weekend: struktura w czasie wolnym</span></b></p><p class="MsoNormal"><span lang="PL">Weekendy nie muszą być tak sztywne jak dni szkolne, ale pewien porządek pomaga utrzymać rytm dnia.</span></p><p class="MsoNormal"><b>Sobota – dzień aktywności:</b></p><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal"><span lang="PL">późniejsze wstanie (ale nie za późno),</span></li><li class="MsoNormal">wspólne śniadanie,</li><li class="MsoNormal">aktywność na świeżym powietrzu,</li><li class="MsoNormal"><span lang="PL">czas na hobby i zainteresowania,</span></li><li class="MsoNormal"><span lang="PL">wieczór filmowy lub gry planszowe.</span></li></ul><p class="MsoNormal"><b>Niedziela – dzień przygotowań:</b></p><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal">spokojne wstanie,</li><li class="MsoNormal">przygotowania do nowego tygodnia,</li><li class="MsoNormal"><span lang="PL">czas na relaks i bycie razem,</span></li><li class="MsoNormal"><span lang="PL">wcześniejsze pójście spać przed dniem szkolnym.</span></li></ul>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-c3862fb elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="c3862fb" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-4bb0edd" data-id="4bb0edd" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-f1cce0e elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="f1cce0e" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Radzenie sobie ze zmianami w rutynie</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-e60c802 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="e60c802" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-6a56441" data-id="6a56441" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-1c2c152 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="1c2c152" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Zmiany są nieuniknione – choroba, wyjazdy, niespodzianki. Kluczowe jest <strong>przygotowanie dziecka</strong>:</p><ul><li>uprzedzenie z wyprzedzeniem: <em>„Jutro zamiast do szkoły jedziemy do babci”</em>,</li><li>wyjaśnienie powodu: <em>„Mama źle się czuje i potrzebuje pomocy”</em>,</li><li>pokazanie nowego planu – co wydarzy się zamiast zwykłych czynności,</li><li>podkreślenie, co zostaje bez zmian: <em>„Nadal zjemy razem śniadanie i umyjemy zęby”</em>.</li></ul><p><strong>„Plan A i Plan B” – wizualne instrukcje</strong></p><p>Świetne rozwiązanie na sytuacje nieprzewidywalne:</p><ul><li><strong>Plan A (słonecznie):</strong> idziemy na plac zabaw</li><li><strong>Plan B (deszczowo):</strong> idziemy do muzeum lub pieczemy ciastka w domu</li><li><strong>Plan A (mama wraca o 16:00):</strong> odrabiamy lekcje razem</li><li><strong>Plan B (mama się spóźnia):</strong> dziecko zaczyna samo, mama pomaga później</li></ul><p><strong>Strategie na różne sytuacje</strong></p><ul><li><strong>Wakacje:</strong> twórz „wakacyjny harmonogram” – luźniejszy, ale z podstawami (posiłki, higiena, sen).</li><li><strong>Choroba:</strong> uproszczony plan skupiony na odpoczynku i regeneracji.</li><li><strong>Niespodzianki:</strong> „karta joker” – miejsce na coś nieprzewidzianego, co dziecko może potraktować jako przygodę zamiast zakłócenia.</li></ul><p><strong>Częste błędy i jak ich unikać</strong></p><ul><li><strong>Zbyt skomplikowany start</strong><ul><li><b>Błąd</b>: harmonogram z 20 punktami od razu.</li><li><b>Rozwiązanie</b>: zacznij od 3–4 kluczowych kroków, dodawaj kolejne stopniowo.</li></ul></li><li><strong>Brak konsekwencji całej rodziny</strong><ul><li><b>Błąd</b>: tylko jedno z rodziców stosuje zasady.</li><li><b>Rozwiązanie</b>: wspólne ustalenie i konsekwencja wszystkich domowników.</li></ul></li><li><strong>Sztywność vs elastyczność</strong><ul><li><b>Błąd</b>: traktowanie harmonogramu jak prawa absolutnego lub porzucanie go przy pierwszych trudnościach.</li><li><b>Rozwiązanie</b>: pamiętaj, struktura to <strong>przewodnik, nie kajdanki</strong>. 80% konsekwencji to sukces, nie 100%.</li></ul></li></ul>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-8403175 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="8403175" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-c532e88" data-id="c532e88" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-e5565f5 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="e5565f5" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Podsumowanie – małe kroki, wielkie zmiany</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-5815dfb elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="5815dfb" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-8659b93" data-id="8659b93" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-2f05efe elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="2f05efe" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><strong>Jak zacząć już dziś?</strong></p><ol><li>Wybierz jedną rutynę – najlepiej poranną lub wieczorną.</li><li>Stwórz prosty wizualny harmonogram (3–4 kroki).</li><li>Wytłumacz dziecku, dlaczego wprowadzacie nowy system.</li><li>Bądź cierpliwy – nawyki utrwalają się po 2–3 tygodniach.</li><li>Obserwuj, co działa, a co trzeba zmienić.<p>Polecam książkę Tiny habits method o wprowadzaniu małymi kroczkami nowych nawyków i rutyn</p></li></ol><p>👉 <strong>Checklist pierwszych kroków</strong></p><p><strong>Przygotowanie:</strong><br />☐ Wybrana rutyna do wprowadzenia<br />☐ Przygotowany prosty wizualny harmonogram<br />☐ Ustalone miejsce dla harmonogramu (lodówka, tablica, pokój dziecka)<br />☐ Rozmowa z dzieckiem o nowym systemie</p><p><strong>Pierwszy tydzień:</strong><br />☐ Codzienne korzystanie z harmonogramu<br />☐ Pozytywne wzmacnianie za próby, nie tylko sukcesy<br />☐ Notowanie, co działa, a co sprawia trudności<br />☐ Cierpliwość wobec zapominania i oporu</p><p><strong>Po tygodniu:</strong><br />☐ Ocena skuteczności<br />☐ Ewentualne dostosowania<br />☐ Rozważenie wprowadzenia kolejnej rutyny<br />☐ Świętowanie małych sukcesów (WAŻNE!)</p><p><strong>Zachęta na zakończenie</strong></p><p>Nie istnieje jeden idealny system dla wszystkich dzieci. To, co sprawdza się u innych, nie musi działać u Ciebie. Kluczem jest <strong>obserwacja dziecka i dostosowywanie metod do jego potrzeb</strong>.</p><p>Struktura nie jest kluczem do „idealnej rodziny”. To narzędzie, które ułatwia codzienne życie, daje wszystkim w domu więcej spokoju i przewidywalności. A to już naprawdę dużo.</p><p><strong> </strong></p><p> </p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				</div>
		<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/struktura-teacch/">struktura to nie ograniczenie, ale wolność</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Ciszej, wolniej, bliżej – jak slow life zmienia naszą codzienność</title>
		<link>https://bliskosciowytata.pl/ciszej-wolniej-blizej-jak-slow-life-zmienia-nasza-codziennosc/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=ciszej-wolniej-blizej-jak-slow-life-zmienia-nasza-codziennosc</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 20 Apr 2025 14:17:12 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Podróże]]></category>
		<category><![CDATA[Rodzicielstwo]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://bliskosciowytata.pl/?p=30581</guid>

					<description><![CDATA[<p>Pamiętasz, jak w czasach szkoły wciąż musieliśmy wyrabiać się ze swoimi obowiązkami, zadaniami domowymi i zajęciami pozalekcyjnymi? Wciąż było mało i mało… Kółko plastyczne, muzyczne, teatralne, konkursy recytatorskie i zawody sportowe. Do tego cała góra zadań domowych i kolejna czwórka z plusem… Zamiast piątki. Trzeba więc zaostrzyć tępo! I starać się jeszcze mocniej! Dzisiaj jesteśmy [&#8230;]</p>
<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/ciszej-wolniej-blizej-jak-slow-life-zmienia-nasza-codziennosc/">Ciszej, wolniej, bliżej – jak slow life zmienia naszą codzienność</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[		<div data-elementor-type="wp-post" data-elementor-id="30581" class="elementor elementor-30581" data-elementor-post-type="post">
						<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-80e1271 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="80e1271" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-8e69440" data-id="8e69440" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-a539646 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="a539646" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Pamiętasz, jak w czasach szkoły wciąż musieliśmy wyrabiać się ze swoimi obowiązkami, zadaniami domowymi i zajęciami pozalekcyjnymi? Wciąż było mało i mało… Kółko plastyczne, muzyczne, teatralne, konkursy recytatorskie i zawody sportowe. Do tego cała góra zadań domowych i kolejna czwórka z plusem… Zamiast piątki. Trzeba więc zaostrzyć tępo! I starać się jeszcze mocniej!</p><p>Dzisiaj jesteśmy dorośli, a w naszym życiu niewiele się zmieniło – ba, jest jeszcze gorzej, bo w social mediach wciąż obserwujemy ludzi, którzy podróżują, uczą się nowych języków, szkolą, czytają książki, uprawiają sport, zdrowo się odżywiają, a do tego mają pełen etat, spędzają kreatywny czas z dziećmi i jeszcze  mają porządek w domu i pusty kosz na pranie. Czy to realne? Cóż, pytanie retoryczne – oczywiście, że nie. Doba każdego z nas ma tylko 24h – ale ma to swoje plusy! Możemy sami zdecydować, jak te 24h wykorzystamy.</p><p>Ostatnio we wpisie wspominałem o filozofii slow life, która jest zupełnym przeciwieństwem dążenia do powyższych celów „mimo wszystko”. Dokładniej jest filozofią stawiania siebie, swoich bliskich i wspólnych potrzeb na pierwszym miejscu. Życie w rytmie slow life to życie świadome i uważne, w którym mamy czas na radość z małych rzeczy i celebrowanie chwil</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-a2abf44 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="a2abf44" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-0910441" data-id="0910441" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-c3ca342 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="c3ca342" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Co slow life da naszym dzieciom?</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-127ecb9 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="127ecb9" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-36b50ec" data-id="36b50ec" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-8a72ed7 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="8a72ed7" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Świat, który nas otacza, pędzi zdecydowanie za szybko – oczywiście powszechny dostęp do Internetu ma to ogromny wpływ, ale sami wciąż chcemy od życia czerpać coraz więcej i więcej, aż w końcu przypominamy chomika w klatce, biegającego w kręcącym się kole. Żyjemy pod presją, rywalizujemy ze sobą i żyjemy w ciągłym stresie – jednocześnie dając taki przykład naszym dzieciom, i to od najmłodszych lat. Nieważne czy młody człowiek mieszka w dużym mieście, czy mniejszej miejscowości – dzieci i nastolatkowie mierzą się obecnie z natłokiem bodźców i presją, do której ludzkie ciała i mózgi nie są przyzwyczajone. Finalnie długotrwałe życie w takim pędzie prowadzi do przewlekłego zmęczenia i wielu chorób autoimmunologicznych.</p><p>Najgorsze jest jednak to, że nasze dzieci nie uczą się odpoczywać i radzić sobie ze stresem (żyjąc wciąż z podwyższonym kortyzolem i adrenaliną). Duża zmienność i prędkość życia, relatywizm, brak stałych i jasnych punktów odniesienia i przebodźcowanie – to tylko część mieszanki, z którą ich ciała i umysły muszą sobie obecnie radzić.</p><p>Zatem korzyści z wprowadzenia w życie filozofii slow life mogą być niezliczone. Poza podstawowymi – jak <strong><u>redukcja stresu, wydajny odpoczynek, lepszy sen</u></strong> – nasze dzieci będą także umiały lepiej się koncentrować, szybciej przyswajać potrzebną wiedzą i nawiązywać dłuższe oraz stabilniejsze relacje z rówieśnikami. Oczywiście życie w rytmie slow wpłynie także bezpośrednio na Wasze relacje rodzinne i wspólne spędzanie czasu.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-699d441 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="699d441" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-00cdb37" data-id="00cdb37" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-4305ae5 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="4305ae5" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Tylko jak zacząć żyć w zgodzie z filozofią slow life?</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-3d5efc2 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="3d5efc2" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-014a18f" data-id="014a18f" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-c2f7aff elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="c2f7aff" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Samo „slow life” nie znaczy, że musisz od razu rzucić pracę i wyjechać w Bieszczady (chyba, że możesz!:=), ale oznacza zmianę myślenia, funkcjonowania i ograniczenia czasu spędzanego na rzeczach „niepotrzebnych”. Najczęściej naszym największym wrogiem jest nasz smartfon – wiem, co mówię! Wejdź na swoją ulubioną aplikację (Facebook, Instagram, Tik Tok) i sprawdź w ustawieniach czas spędzany w tych portalach. Tak! Ten czas serio jest mierzony. I nie – te aplikacje nie pokazują Ci, że spędziłeś 30h w tym tygodniu na scrollowaniu ich treści po to, żebyś uznał, że to za dużo i ograniczał ten czas, tylko jest to ich duma. Chwalą się reklamodawcom tymi statystykami, więc muszą je prowadzić. Tymczasem Ty możesz niechcący odkryć, że spędziłeś w tym tygodniu DOBĘ na przeglądaniu zabawnych, krótkich filmików – fajnie?</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-ec6e824 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="ec6e824" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-034915b" data-id="034915b" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-d5cfe27 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="d5cfe27" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><b>Zatem punkt pierwszy</b> – ukradnij trochę czasu swoim „złodziejom czasu” – postarajcie się ograniczyć elektroniczne „używki”. Wyłączcie telewizję, konsolę, odłóżcie telefony i okaże się, że macie o wiele więcej czasu niż Wam się wydaje.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-5f47d27 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="5f47d27" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-3e80e94" data-id="3e80e94" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-3c76ccb elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="3c76ccb" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><strong>Po drugie zacznij dostrzegać</strong> – dosłownie. Wyjdźcie na spacer, poobserwujcie wiewiórki, drzewa i chmury. Świat, który nas otacza jest piękny, ale często zapominamy go podziwiać. Zwyczajnie żyjemy obok niego i nie doceniamy, że natura codziennie maluje dla nas piękne obrazy i pisze cudowne, muzyczne utwory. Usiądźcie w parku i posłuchajcie, jak śpiewają ptaki i szumią drzewa, jakie ciepło dają promienie słoneczne i jaką ulgę w upalne dni daje nam lekki wiatr. Czy kiedykolwiek zatrzymaliście się i zwróciliście na to uwagę? Może warto?</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-b08ca7e elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="b08ca7e" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-de5e582" data-id="de5e582" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-9e61f7e elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="9e61f7e" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><strong>Po trzecie – poświęć czas SOBIE</strong>. Tak, jak w samolocie najpierw zakładamy maskę sobie, a później dziecku, tak w życiu – tylko dając przykład osiągniesz sukces. A przykład najlepiej dać będąc szczęśliwym i wypoczętym, wypisując się z wyścigu szczurów. Idź na plażę albo na łąkę, poczytaj książkę, kup sobie kolorowankę, spróbuj medytacji albo po prostu – wstań przed wszystkimi i wypij kawę na balkonie w ciszy. To właśnie suma tych malutkich rzeczy i przyjemnych chwil daje nam odetchnąć.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-ae9400e elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="ae9400e" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-fe6d5a2" data-id="fe6d5a2" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-13140c8 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="13140c8" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Jakich jeszcze dziedzin życia dotyczy filozofia slow life?</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-86eaa7a elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="86eaa7a" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-8e13854" data-id="8e13854" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-a2bc275 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="a2bc275" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<ol>
<li><strong>Stawianie człowieka na pierwszym miejscu.</strong> Bez względu na to, czy mówimy tu o Tobie, czy o dziecku to właśnie ludzkie potrzeby powinny być najważniejsze. Jeżeli masz pracę, która Cię stresuje i na samą myśl, że masz się do niej udać, wykręca Ci żołądek, to podejmij kroki, by ją zmienić. Nie musisz rzucać jej dziś czy jutro, ale możesz zastanowić się co zrobić, by wykonać krok naprzód – może zapisać się na jakiś kurs? Nauczyć angielskiego? A może w końcu zacząć spełniać marzenia, postawić wszystko na jedną kartę i zacząć piec torty? Bo zawsze sprawiało Ci to radość, ale przeszkadzał strach? <br><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-optical-sizing: auto; font-feature-settings: normal; font-variation-settings: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; font-stretch: normal; font-size: 7pt; line-height: normal; font-family: 'Times New Roman';"><br></span></li>
<li><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-optical-sizing: auto; font-feature-settings: normal; font-variation-settings: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; font-stretch: normal; font-size: 7pt; line-height: normal; font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;&nbsp;</span><b style="font-style: inherit; text-indent: -18pt;"><span lang="PL" style="font-family: 'Calibri',sans-serif;">Twój dom to Twoja przestrzeń.</span></b><span lang="PL" style="font-style: inherit; font-weight: inherit; text-indent: -18pt; font-family: Calibri, sans-serif;"> Dosłownie. Chociaż oczywiście minimalizm sprzyja utrzymaniu porządku w swoim otoczeniu to jeżeli nie masz czasu na gruntowną zmianę swojego mieszkania i dopasowania go do perfekcji katalogowych wnętrz, to po prostu tego nie rób. Nasi rodzice i dziadkowie wpajali nam latami, że najważniejsza jest czysta podłoga i pościelone łóżko – zdradzę Ci jednak, że to nieprawda (choć nie było to dla mnie łatwe). Jeżeli wolisz iść w sobotę skakać ze swoim dzieckiem po kałużach, zamiast robić pranie, to idź. Jeżeli wolisz jechać nad wodę zamiast myć podłogę, to jedź. Serio – Twoje dziecko i tak w przyszłości powie „moi rodzice zawsze zabierali mnie w weekend nad jezioro albo wygłupiali się ze mną w kałużach, gdy padał deszcz”, a nie „w naszym domu zawsze była czysta podłoga”. Nasz mózg zapisuje piękne wspomnienia, a nie niepotrzebne nikomu detale (chyba, że przyklejasz się do swojej podłogi, to ewentualnie umyj i dopiero jedź nad wodę </span><span lang="PL" style="font-style: inherit; font-weight: inherit; text-indent: -18pt; font-family: 'Segoe UI Emoji', sans-serif;">😉</span><span lang="PL" style="font-style: inherit; font-weight: inherit; text-indent: -18pt; font-family: Calibri, sans-serif;"><span lang="PL" style="font-style: inherit; font-weight: inherit; text-indent: -18pt; font-family: Calibri, sans-serif;"> ). Życie to sztuka wyboru, ale też sztuka ustalania priorytetów – jeżeli wiesz, że złościsz się i wyżywasz na wszystkich, gdy rozprasza Cię bałagan, to lepiej wiesz, co masz robić. Jeżeli jednak możesz sobie pozwolić na nieposkładane pranie i nierozpakowaną zmywarkę to zrób to! I korzystaj z życia!</span></span>
<p></p>
</li>
<li>
<p style="text-indent: -18.0pt; mso-list: l0 level1 lfo1;"><strong>3. Świadomość życia. </strong>Bądź świadomy swoich celów i priorytetów, ale także świadomy swoich potrzeb. W dzisiejszym świecie musimy przywiązywać także wagę do świadomych zakupów i świadomego konsumpcjonizmu. Niestety rosnąca podaż produktów i otwieranie zagranicznych rynków wciąż wpływa na stymulowanie naszych potrzeb zakupowych. Tylko Ty sam możesz przerwać to błędne koło – reagując na reklamy kupujesz wciąż nowe (często niepotrzebne produkty), którymi zagracasz swoją przestrzeń, ale także wydajesz za dużo pieniędzy. To powoduje, że musisz wciąż pracować więcej – by zarabiać więcej – i po raz kolejny wydawać więcej. Praca nad naszą relacją z zakupami i zakupoholizmem jest istotna nie tylko z punktu widzenia portfela, ale także środowiska naturalnego – które zagracamy coraz to nowymi śmieciami. Nasze dzieci natomiast, już na etapie gromadzenia swoich, coraz to nowych zabawek powinny być przez nas wprowadzane w ten proces. Pamiętaj jednak, że najpierw musisz zapanować nad sobą i swoją podatnością na reklamy i sztuczki marketingowe marketów (np. drugi za 1 zł, 3 w cenie 2 itp.), bo tylko dając przykład swoim dzieciom, osiągniesz wymierne efekty.</p>
</li>
<li>
<p style="text-indent: -18.0pt; mso-list: l0 level1 lfo1;"><span lang="PL" style="font-family: 'Calibri',sans-serif;">&nbsp;4.&nbsp;</span><span lang="PL" style="font-family: 'Calibri',sans-serif; mso-fareast-font-family: Calibri;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-optical-sizing: auto; font-feature-settings: normal; font-variation-settings: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; font-stretch: normal; font-size: 7pt; line-height: normal; font-family: 'Times New Roman';">&nbsp;</span></span><!--[endif]--><b><span lang="PL" style="font-family: 'Calibri',sans-serif;">Słuchaj swojego organizmu.</span></b><span lang="PL" style="font-family: 'Calibri',sans-serif;"> Nie tylko mentalne potrzeby są istotne. Warto zwrócić uwagę także na potrzeby fizyczne. Nawet jeżeli trenujesz i zdrowo się odżywiasz, może przyjść dzień, w którym nie będziesz mieć siły. To zupełnie normalne. Dotyczy każdego – Twojego dziecka również! Jeżeli więc powie Ci, że nie ma ochoty iść dziś na trening (mimo, że kocha grać w piłkę nożną) to uszanuj to. Jeżeli organizm potrzebuje snu – zróbcie sobie popołudniową drzemkę, świat naprawdę się nie zawali! Szanuj siebie i swoje ciało. Pij wodę, ćwicz i zdrowo się odżywiaj, ale pamiętaj, że regeneracja jest równie ważna! Ciało jest naszym narzędziem do osiągania innych celów, ale jeżeli potrzeby fizjologiczne są niespełnione, to niestety nie może iść o krok dalej i realizować celów wyższych (pamiętasz piramidę potrzeb?). Próbowaliście kiedyś uczyć się do egzaminu w środku nocy? Ile razy sen wygrał? Jeżeli nie to proponuję test – zacznij robić coś, co bardzo lubisz, coś, co możesz robić wręcz bez przerwy (np. oglądać ulubiony serial lub czytać książkę) i jak poczujesz, że chce Ci siku, to nie idź do toalety. Czy Twój mózg pozwoli Ci zapomnieć, jak bardzo potrzebujesz do WC i będziesz mógł w spokoju dalej wykonywać swoją ulubioną czynność? Zgadza się – odpowiedź brzmi nie. Nie igraj więc ze swoim ciałem, tylko słuchaj potrzeb fizycznych i ucz swoje dziecko stawiać potrzeby organizmu na pierwszym miejscu – głód i potrzeba snu mogą bowiem skutecznie przeszkodzić w każdym innym celu.&nbsp;</span></p>
</li>
<li>
<p data-start="99" data-end="176"><strong data-start="99" data-end="176">Satysfakcja zamiast maksymalizacji – nie wszystko musi być „najlepsze”</strong></p>
<p data-start="178" data-end="653">W świecie, w którym codziennie atakują nas hasła „maksymalizuj swój potencjał”, „wyciągnij 100%” i „nie zadowalaj się byle czym”, coraz trudniej pogodzić się z tym, że czasem po prostu&#8230; wystarczy. W filozofii slow life chodzi m.in. o <strong data-start="414" data-end="429">satysfakcję</strong>, czyli świadomy wybór <strong data-start="452" data-end="489">wystarczająco dobrego rozwiązania</strong>, zamiast niekończącego się dążenia do perfekcji. To podejście daje więcej spokoju, przestrzeni i luzu – a przecież tego w rodzicielstwie bardzo często nam brakuje.</p>
<p data-start="655" data-end="1015">Nie musisz mieć najlepszego wózka, najdroższej spacerówki, idealnego planu dnia czy najbardziej kreatywnych zabaw w przedszkolu. Twoje dziecko nie musi chodzić na pięć zajęć tygodniowo ani mieć pokoju jak z Instagrama. Może mieć <strong data-start="884" data-end="929">zwykłe rzeczy, zwykłe dni i zwykłe zabawy</strong>, a i tak będzie szczęśliwe – jeśli będzie przy Tobie, spokojne, kochane i wysłuchane.</p>
<p data-start="1017" data-end="1327">Maksymalizowanie wszystkiego wokół (zakupów, aktywności, osiągnięć) często prowadzi do frustracji i ciągłego niezadowolenia. Satysfakcją uczy wdzięczności, uważności i akceptacji tego, co jest dobre <strong data-start="1216" data-end="1230">tu i teraz</strong>. A to – jak się okazuje – jest często klucz do spokojniejszego, szczęśliwszego życia w rodzinie.</p>
</li>
</ol>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-f37af3e elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="f37af3e" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-aae39a8" data-id="aae39a8" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-9bc0838 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="9bc0838" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Filozofia slow life może zmienić wiele w Waszym życiu i na pewno wpłynie pozytywnie na relacje, otoczenie i poczucie szczęścia. Pamiętaj jednak, że perfekcja nie istnieje – dążąc do perfekcji, dążysz do nieskończoności, poświęcając na to swój czas i energię. Życie, aby być piękne, nie musi być idealne. Wyznacz swoje cele i na nich się skup, nie musisz się z tego nikomu tłumaczyć. Znajdź czas dla siebie i swojej rodziny, a później nauczcie się podziwiać i doceniać małe rzeczy &#8211; w efekcie znajdziecie spokój i nauczycie się efektywnie wypoczywać! Tego Wam z całego serca życzę!</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				</div>
		<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/ciszej-wolniej-blizej-jak-slow-life-zmienia-nasza-codziennosc/">Ciszej, wolniej, bliżej – jak slow life zmienia naszą codzienność</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Bunt 2, 3, 4, 5, 6&#8230; latka?</title>
		<link>https://bliskosciowytata.pl/bunt-2-3-4-5-6-latka/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=bunt-2-3-4-5-6-latka</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 19 Aug 2024 20:11:49 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Rodzicielstwo]]></category>
		<category><![CDATA[Rozwój dziecka]]></category>
		<category><![CDATA[faza rozwoju]]></category>
		<category><![CDATA[rozwój dziecka]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://bliskosciowytata.pl/?p=16236</guid>

					<description><![CDATA[<p>Masz czasami wrażenie, że Twój plan na wspólny, rodzinny wieczór, wolny weekend czy jakąś wycieczkę wygląda zupełnie inaczej niż rzeczywistość? Nie mam tu nawet na myśli ząbkowania, kolek czy jakichś nieprzewidzianych chorób. Bardziej chodzi mi o krzyki dwulatka z powodu złego koloru kubka na herbatę, bunt kilkulatka przed ubraniem się czy umyciem zębów albo obrażoną [&#8230;]</p>
<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/bunt-2-3-4-5-6-latka/">Bunt 2, 3, 4, 5, 6&#8230; latka?</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[		<div data-elementor-type="wp-post" data-elementor-id="16236" class="elementor elementor-16236" data-elementor-post-type="post">
						<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-037ff76 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="037ff76" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-01f4e97" data-id="01f4e97" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-85da628 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="85da628" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Masz czasami wrażenie, że Twój plan na wspólny, rodzinny wieczór, wolny weekend czy jakąś wycieczkę wygląda zupełnie inaczej niż rzeczywistość? Nie mam tu nawet na myśli ząbkowania, kolek czy jakichś nieprzewidzianych chorób. Bardziej chodzi mi o krzyki dwulatka z powodu złego koloru kubka na herbatę, bunt kilkulatka przed ubraniem się czy umyciem zębów albo obrażoną minę nastolatka pod tytułem „przestań się wysilać i daj mi święty spokój”. To ten moment, kiedy odechciewa nam się dosłownie wszystkiego i prawdę mówiąc – każdy rodzic tak ma. Najpierw w pracy czekamy na upragniony, wolny wieczór z dziećmi, a gdy przekraczamy próg mieszkania, słysząc od razu płacz i awantury to zastanawiamy się, co nam w sumie w tej robocie nie pasowało!</p><p>A później się okazuje, że bunt dwulatka to tylko taka rozgrzewka, bo w kolejnej fazie życia Twój przedszkolak sprawia, że nawet tęsknisz za tym, gdy w wieku dwóch lat „tylko” rzucał się na ziemię i tracił oddech wrzeszcząc na środku galerii handlowej, bo chciał iść w prawo, a poszliście w lewo. A czy będąc rodzicem nastolatka, tęskni się za jego „uroczymi fochami”, gdy miał 5 czy 6 lat? Cóż… Każda z tych faz jest zupełnie inna, w każdej my jako rodzice jesteśmy inni – dziecko rośnie, rozwija się, dorasta, ale my również jesteśmy coraz starsi, jesteśmy na innym etapie rozwoju, jesteśmy w różnych sytuacjach życiowych i zawodowych. Nie da się jednak ukryć, że te fazy rozwoju dziecka i związane z nimi skoki rozwojowe są nieuniknione. I chociaż kosztują nas często sporo zdrowia i nerwów to musimy je przetrwać. Warto wiedzieć jak!</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-a11ca81 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="a11ca81" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-0ca325e" data-id="0ca325e" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-6bb1c36 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="6bb1c36" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">ETAP I – Mam dwa lata widzę, że mam osobne ciało czyli mogę o sobie decydować.</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-327f5a4 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="327f5a4" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-be5e4e9" data-id="be5e4e9" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-394a896 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="394a896" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Nie przepadam za określeniem „bunt dwulatka”, ponieważ w rzeczywistości dziecko się nie buntuje, tylko przechodzi przez zupełnie normalną fazę rozwoju, ale dla potrzeb tego artykułu przyjmijmy tę nomenklaturę. Zatem bunt dwulatka jest takim okresem życia, w którym rzeczywiście nasze dziecko orientuje się, że jest zupełnie osobną jednostką i jest to bardzo ważny etap dla jego rozwoju, ponieważ zaczyna stawiać swoje granice i zaczyna również o sobie decydować w codziennym życiu. Przynosi nam to niekiedy spore wyzwania, ponieważ okazuje się, że chce decydować o sobie nawet w najdrobniejszych szczegółach, a nie zawsze potrafi swoje potrzeby jasno zakomunikować. O ile czasami jest to tylko kwestia wyboru małego lub dużego talerzyka, koloru skarpetek albo tego, czy zwinąć naleśnika w rurkę, czy w trójkąt to niestety dziecko niekiedy chce decydować, czy ubierze czapkę, czy nie i nieważne, czy na dworze sypie śnieg i jest mróz. Czy istnieje tu złota zasada, która pozwoli nam, rodzicom nie zwariować?</p><p>Nie do końca, ale jest pewien model funkcjonowania, który pomoże nam przetrwać. Roboczo nazwałem go „daj wybór i odpuść, gdzie możesz”. Dosłownie.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-65db59e elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="65db59e" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-9f27555" data-id="9f27555" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-3612b99 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="3612b99" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>„Daj wybór” oznacza nic innego, jak próbę zapobiegania napadom złości wynikającym z przymusu ze strony dorosłego. Jeżeli od razu zapytasz dziecko, czy na kolację woli kanapkę, czy jogurt to prawdopodobnie jego głowa nie skupi się na tym, czy chce kolację, czy nie tylko na wyborze jedzenia z Twoich propozycji. Zaspokaja to bowiem w dziecku właśnie wspomnianą potrzebę decydowania o sobie. Takie wybory mogą obejmować zarówno jedzenie, kubki, ubrania, zabawki, jak i proponowane przez Ciebie zabawy i aktywności. Oczywiście na przykładzie czapki zimą również można spróbować, ale jeśli samodzielny wybór czapki nie zadziała, to przechodzimy do drugiej części zasady.</p><p>„Odpuść, gdzie możesz” nie znaczy, że masz bagatelizować wszystko i pozwolić dziecku wyjść zimą bez czapki, włożyć głowę do nagrzanego piekarnika, czy wybiec pod jadący samochód w myśl zasady „zobaczy to się nauczy”. W sytuacjach, w których możesz odpuszczasz, a w sytuacjach niebezpiecznych dla zdrowia czy wręcz dla życia zatrzymujesz dziecko. Mówisz stop, łamiesz jego asertywność czy autonomię, ale tłumaczysz mu, dlaczego to robisz (gdy ochłonie – gdy płacze lub wrzeszczy, nie marnuj czasu, bo i tak Cię nie słyszy lub nie rozumie). Więcej o buncie dwulatka wspominałem już <a href="https://bliskosciowytata.pl/bunt-dwulatka/">TUTAJ</a>.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-3d70679 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="3d70679" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-8249fef" data-id="8249fef" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-d7a38ed elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="d7a38ed" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">ETAP II – Chodzę do przedszkola, jestem już duży i umiem powiedzieć „nie”!</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-f56c848 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="f56c848" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-1c68ed2" data-id="1c68ed2" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-6898470 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="6898470" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>O późniejszych „buntach” dziecka mówi się zdecydowanie rzadziej, a warto wiedzieć, że w okresie przedszkolnym nadchodzi kolejny etap dość „skokowego” rozwoju obarczony wieloma krzykami i awanturami. „Bunt przedszkolaka” teoretycznie przypada na wiek 5-7 lat i często ciężko dokładnie doprecyzować, kiedy u naszego dziecka się zaczął i zakończył. Chociaż jego koniec jest właściwie lepiej zauważalny – poza zmianą w mowie czy zachowaniu może się bowiem wiązać często z definitywną wyprowadzką do własnego pokoju (i zakończeniem nocnych wędrówek do łóżka rodziców) lub niechęcią do żegnania się buziakiem z dalszą rodziną (szczególnie u chłopców, którzy nie chcą już dać buziaka lub przytulić cioci czy dziadka, chociaż wcześniej to robili). Poza tym w tym okresie nasze dziecko może zacząć bardziej zwracać uwagę na swój wygląd, rezygnować z niektórych ubrań (bo są w jego opinii zbyt dziewczęce / zbyt chłopięce albo zbyt dziecinne) oraz z niektórych zabaw (bo są dla maluchów!).</p><p>Ten etap jest bardzo ważny nie tylko pod względem dalszego rozwoju, ale także dlatego, że nasze dziecko wchodzi w pierwszy etap kształtowania swojej autonomii – wykształca się jego gust i budują się jego pierwsze, własne opinie. Poza tym ten etap jest etapem pierwszych ŚWIADOMYCH kontaktów z rówieśnikami, pierwszych, które na nasze dziecko będą miały wpływ, ale też pierwszych, które będzie pamiętał. Tak, tak Drogi Czytelniku skup się i sam pomyśl – jesteś w stanie przypomnieć sobie, chociaż urywki z przedszkolnego życia i jesteś w stanie wymienić z imienia (a może nawet nazwiska!), chociaż kilka koleżanek i kolegów – na tym etapie jest Twoje dziecko. Warto to sobie uświadomić, bo chyba byłeś całkiem duży skoro to pamiętasz, co?</p><p>Oczywiście ten etap rozwoju dziecka jest wręcz naszpikowany wybuchami złości i niekontrolowanymi fochami, gdy coś idzie nie po jego myśli. Tym bardziej, że to też etap „świetnych pomysłów”, które nie zawsze spotykają się z aprobatą dorosłych. Kilkulatek jest jak trochę, jak taki dwulatek – tylko bardziej świadomy, a jego krzyk jest często bardziej doniosły.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-c1b7265 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="c1b7265" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-8ffe4ec" data-id="8ffe4ec" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-dfdb8d2 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="dfdb8d2" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Niemniej rady dotyczące zachowania rodziców w czasie buntu dwulatka mogą tutaj jak najbardziej się sprawdzić – proponowanie dziecku podjęcia decyzji, pozostawianie mu wyborów i ogólnie zezwolenie, aby uczestniczył w decyzjach (szczególnie jeśli dotyczą jego i jego czasu np. zapisanie na zajęcia dodatkowe) jest oznaką szacunku dla młodego człowieka i jego autonomii. Dzieci w tym okresie często „buntują” się na zwykłe czynności – jak ubieranie się, mycie zębów, sprzątanie – nawet jeśli już wcześniej wypracowały nawyki robienia tych rzeczy. Kluczem do sukcesu jest tutaj zachowanie spokoju i maksimum cierpliwości.</p><p>Warto także uprzedzać dziecko o tym co robimy lub jakie mamy plany na najbliższy dzień. Jasne komunikowanie np. „Chciałabym, żebyś skończył zabawę za pół godziny i się ubrał, bo pójdziemy do babci na obiad.” może nam oszczędzić wielu niepotrzebnych awantur i głośnych komunikatów „NIE!”. Tak naprawdę trzeba jednak pamiętać, że każde dziecko jest inne i na każde dziecko będzie działać co innego. Nie ma dwóch identycznych osób. Możecie próbować zarówno sztuki wyboru, uprzedzania o swoich krokach, angażowanie dziecka w życie rodzinne, zabaw w ramach obowiązków (np. w czasie sprzątania), ale musicie pogodzić się z tym, że czasami „nie” to „nie” i czasami (ustaliliśmy już, że w sytuacjach, które nie zagrażają zdrowiu i życiu) trzeba się po prostu z tym „nie” pogodzić.</p><p>Właściwie im szybciej nauczymy się akceptować odmienne zdanie naszych dzieci tym szybciej będziemy gotowi na ETAP III – nazywanych przez wielu SZKOŁĄ PRZETRWANIA.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-1626603 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="1626603" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-c5afe24" data-id="c5afe24" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-17e0d21 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="17e0d21" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">ETAP III – Jestem nastolatkiem i nie rozumiem, czemu rodzice wciąż chcą mnie traktować, jak dziecko. Mam własne poglądy, własne uczucia i udowodnię im, jaki jestem dorosły!</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-21e6828 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="21e6828" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-006ce1f" data-id="006ce1f" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-34b3951 elementor-widget elementor-widget-image" data-id="34b3951" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="image.default">
				<div class="elementor-widget-container">
															<img fetchpriority="high" decoding="async" width="300" height="300" src="https://bliskosciowytata.pl/wp-content/uploads/2024/08/rage-1015611_1280-300x300.jpg" class="attachment-medium size-medium wp-image-16242" alt="" srcset="https://bliskosciowytata.pl/wp-content/uploads/2024/08/rage-1015611_1280-300x300.jpg 300w, https://bliskosciowytata.pl/wp-content/uploads/2024/08/rage-1015611_1280-1024x1024.jpg 1024w, https://bliskosciowytata.pl/wp-content/uploads/2024/08/rage-1015611_1280-150x150.jpg 150w, https://bliskosciowytata.pl/wp-content/uploads/2024/08/rage-1015611_1280-768x768.jpg 768w, https://bliskosciowytata.pl/wp-content/uploads/2024/08/rage-1015611_1280.jpg 1280w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />															</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-be78c0b elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="be78c0b" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-b64bbd4" data-id="b64bbd4" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-aa338f4 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="aa338f4" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Zmiany, zachodzące w nastoletnim organizmie w okresie dojrzewania nie dotyczą wyłącznie stężenia hormonów i widocznych oznak w ciele i zachowaniu. Poza nimi nasze dziecko przechodzi przez ogromne zmiany neurologiczne, związane z rozwojem mózgu, o czym z niewiadomych mi powodów mówi się zdecydowanie mniej. Natomiast to właśnie z nich wynikają zachowania nazywane potocznie „buntem nastolatka”.</p><p>Ten „bunt” jest zdecydowanie czasem bardzo trudnym dla całej rodziny, ale również dla samego nastolatka, który często sam nie wie, co się z nim dzieje i napady złego nastroju, rozdrażnienia albo niepohamowanej złości spadają na niego dosłownie, jak grom z jasnego nieba. Targające nastolatkiem emocje można po części przyrównać do kobiety w czasie PMS albo w czasie ciąży (choć tu podobno najwięcej kobiet nieustannie się wzrusza, a nie denerwuje) – w każdym razie, większość zachowań naszego dziecka jest trudne dla niego samego, a naszym zadaniem jest mu pomóc, a nie to potęgować. Traktowanie nastolatka w czasie okresu dojrzewania w sposób lekceważący „przejdzie Ci bunt nastoletni, to przejdą Ci głupie pomysły” lub ze złością, która wszczyna awantury, może tylko nasilić negatywne zachowania naszego dziecka, a w konsekwencji odsuwa go od rodziców.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-13c44fc elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="13c44fc" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-2e240c8" data-id="2e240c8" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-f8d8398 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="f8d8398" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p class="MsoNormal"><span lang="PL" style="font-family: 'Calibri',sans-serif;">A na niczym nie powinno nam w tym czasie zależeć bardziej niż na tym, żeby z naszym dzieckiem być blisko! Niestety okres nastoletni wiąże się nie tylko ze złością czy buntowniczymi zrachowaniami, ale jest też podstawą kiepskich pomysłów, nowych wyzwań czy niebezpiecznych zachowań. Wielu nastolatków „wpada w złe towarzystwo”, zaczyna palić papierosy, pić alkohol czy brać substancje odurzające, które są bardzo niebezpieczne. Dlatego tak ważne jest, aby nasze dziecko nie było zmuszone do szukania wsparcia, zrozumienia i akceptacji wyłącznie w swoich rówieśnikach. </span></p><p> </p><p class="MsoNormal"><span lang="PL" style="font-family: 'Calibri',sans-serif;">W okresie dorastania człowiek ma do zrealizowania wiele ważnych zadań rozwojowych i nawiązywanie relacji z rówieśnikami obojga płci to jedno z głównych zadań, ale jest to też pora na rozwój własnej tożsamości (w tym tożsamości płciowej i społecznej roli płciowej) oraz osiąganie emocjonalnej niezależności od rodziców i innych dorosłych. Warto jednak pamiętać o tym, że dając nastolatkowi zainteresowanie, zrozumienie i empatię mamy o wiele większe szanse na budowanie z nim stabilnej relacji. Kiedy krzyczy – nie odpowiadajmy krzykiem, dajmy mu czas, kiedy coś go trapi – nie naciskajmy, poczekajmy, aż sam przyjdzie do nas po pomoc. Twoje dziecko w wieku nastoletnim stanie się młodym dorosłym, a po drodze musi zaakceptować własną fizyczność, zaplanować swoją ścieżkę kariery (tak, wiemy, że może się setki razy zmienić), rozpocząć kształtowanie postaw obywatelskich, nabrać doświadczeń i wykształtować własny zbiór wartości oraz priorytetów.</span></p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-7baa5b9 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="7baa5b9" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-55e1e4c" data-id="55e1e4c" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-703b92b elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="703b92b" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>To ciężka praca… Której jako rodzice będziemy świadkiem i pomyślne zrealizowanie tych zadań sprawi, że nasz nastolatek zdobędzie poczucie wewnętrznej autonomii i wartości, ale także zrozumie siebie i swoje potrzeby oraz nauczy się budować relacje – zarówno przyjacielskie, jak i romantyczne. Twoją rolą jest natomiast to zaakceptować i zrozumieć, bo Twoje dziecko nie jest już maluszkiem, które trzeba prowadzić za rękę. Jest osobnym człowiekiem z bagażem doświadczeń, emocji i wartości. Jeżeli chcesz, aby Wasza relacja nadal była bliska, pozwól mu dorastać, żyć i próbować nowych rzeczy.</p>
<p>Ostrzegaj, jeśli musisz i mów o konsekwencjach, ale nie bądź wrogiem… Przypomnij sobie, jak Twoi znajomi uciekali w nocy przez okno, bo rodzice zabronili im iść na imprezę albo kłamali, że śpią u koleżanki, jak byliście w drodze na festyn – a może to nie byli znajomi? Może to byłeś Ty? Jakie Twoi rodzice popełnili błędy, gdy byłeś nastolatkiem? Przypomnij sobie i nie popełniaj ich! Ale przede wszystkim UFAJ. Ufaj swojemu dziecku – przez całe życie przekazywaliście mu swoje wartości, dbaliście o niego i dawaliście mu przykład – jeżeli wszystko poszło dobrze to będzie mądrym nastolatkiem. Pozwól, aby też Ci ufał i nie oceniaj go. O wiele lepiej dać szansę na popełnienie błędów, powstrzymać się od komentowania wyborów i pozwolić mu zbudować SIEBIE. Będąc obok, będąc wsparciem i zapewniając, że może przyjść do Ciebie z każdym problemem. Jeżeli Wasze dziecko będzie wiedziało, że gdy popełniło błąd, może iść do mamy i taty, bo oni go nie ocenią, tylko pomogą mu wyjść „z każdego szamba” – to osiągnęliście sukces rodzicielski.</p>
<p>I chociaż droga do tego sukcesu jest zawiła, kręta i pełna niespodzianek to jednak jest piękna. Myślę, że każdy rodzic to potwierdzi, bez względu na to, ile jego dziecko ma dziś lat.</p>
<p></p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				</div>
		<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/bunt-2-3-4-5-6-latka/">Bunt 2, 3, 4, 5, 6&#8230; latka?</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Konsekwencje logiczne vs naturalne</title>
		<link>https://bliskosciowytata.pl/konsekwencje-logiczne-vs-naturalne/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=konsekwencje-logiczne-vs-naturalne</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 14 Jan 2024 21:52:05 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Rodzicielstwo]]></category>
		<category><![CDATA[Warto wiedzieć]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://bliskosciowytata.pl/?p=1904</guid>

					<description><![CDATA[<p>Jako rodzice bez przerwy stajemy przed ogromnymi i coraz to nowymi wyzwaniami. Niekoniecznie nasza codzienność z dziećmi wygląda tak, jak to sobie zaplanowaliśmy albo wymarzyliśmy. Po drodze pojawia się wiele przeszkód, a nasze dziecko nie zachowuje się idealnie w każdej sytuacji. Dziś będąc świadomymi rodzicami, wiemy już, że nie istnieją dzieci „grzeczne” i „niegrzeczne” albo [&#8230;]</p>
<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/konsekwencje-logiczne-vs-naturalne/">Konsekwencje logiczne vs naturalne</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[		<div data-elementor-type="wp-post" data-elementor-id="1904" class="elementor elementor-1904" data-elementor-post-type="post">
						<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-0635826 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="0635826" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-038906d" data-id="038906d" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-c4c102d elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="c4c102d" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Jako rodzice bez przerwy stajemy przed ogromnymi i coraz to nowymi wyzwaniami. Niekoniecznie nasza codzienność z dziećmi wygląda tak, jak to sobie zaplanowaliśmy albo wymarzyliśmy. Po drodze pojawia się wiele przeszkód, a nasze dziecko nie zachowuje się idealnie w każdej sytuacji. Dziś będąc świadomymi rodzicami, wiemy już, że nie istnieją dzieci „grzeczne” i „niegrzeczne” albo „posłuszne” i „nieusłuchane”. Dzieci to dzieci – małe istoty, które na swój sposób poznają świat i nie robią nam na złość, bo nawet nie znają takiej intencji. Im szybciej zrozumiemy, że określone zachowania dziecka nie są powodowane złymi zamiarami, tym szybciej nauczymy się wspierać jego naturalne procesy rozwoju.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-fac8b7a elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="fac8b7a" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-262f363" data-id="262f363" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-6953aa9 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="6953aa9" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Dlaczego moje dziecko ciągle jest „niegrzeczne”?</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-1936197 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="1936197" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-2754c80" data-id="2754c80" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-6e07a2a elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="6e07a2a" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Prosisz po raz setny, żeby dziecko posprzątało zabawki i poszło do łazienki, żeby się wykąpać, a ono nic sobie z tego nie robi. Innym razem w czasie spotkania z koleżanką na placu zabaw biją się i rzucają w siebie piaskiem, żeby zdobyć tę samą zabawkę. Na wymarzonych wakacjach dziecko ciągle płacze, nie chce iść na zaplanowaną wycieczkę i zamiast się ubrać, rozrzuca po pokoju swoje ubrania. Ot… codzienność wielu rodziców.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-2168c0d elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="2168c0d" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-5453f69" data-id="5453f69" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-5466584 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="5466584" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Jeżeli już uznaliście z góry, że dziecko na pewno robi Wam „na złość” to najpewniej jesteście w błędzie. Zachowania dziecka wynikają najczęściej z najprostszych powodów, których my jako rodzice po prostu nie dostrzegamy albo nie mamy ich świadomości i najprościej nam uznać, że działanie dziecka na przekór nam jest celowe. Pomyślałeś jednak, że Twoje dziecko nie chce posprzątać zabawek, bo wie, że oznacza to koniec zabawy, zakończenie jakiegoś fajnego momentu i szykowanie się do kolejnego dnia w przedszkolu? Usiłuje wtedy za wszelką cenę przedłużyć ten moment i nie wie, ile na Ciebie czeka jeszcze wieczornych obowiązków i jak bardzo rośnie w Tobie irytacja. Możliwe, że na wakacjach nie chce szykować się na wycieczkę, bo jest zmęczone, głodne albo boli je głowa – czego nie potrafi Ci przekazać jak dorosły człowiek, więc płacze i krzyczy, ale nie robi tego specjalnie i samo nie do końca wie co się z nim dzieje. I chociaż w takich momentach ciężko być wspierającym i empatycznym to jednak, żeby dobrze zrozumieć swoje dziecko, musisz przede wszystkim zmienić nastawienie.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-432c680 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="432c680" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-4bd86a3" data-id="4bd86a3" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-9215e73 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="9215e73" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Oczekiwania „bycia grzecznym” nie są najczęściej przez rodziców w żaden sposób zdefiniowane i dziecko zwyczajnie nie wie jak ma się zachowywać, żeby było „poprawnie”. Tak naprawdę najlepszym rozwiązaniem byłoby tutaj jasne określenie zasad i ustalenie reguł o czym więcej przeczytasz <a href="https://bliskosciowytata.pl/spotkania-rodzinne-jak-budowac-silna-wiez-i-rozwiazywac-problemy/">TUTAJ</a>.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-878b655 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="878b655" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-d599090" data-id="d599090" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-95a660c elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="95a660c" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Rodzicielstwo Bliskości a konsekwencje</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-83be6b1 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="83be6b1" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-5018eb1" data-id="5018eb1" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-2257abe elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="2257abe" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Rodzicielstwo Bliskości jest nurtem wychowania dzieci, które przekłada się na wszystkie aspekty życia rodzinnego. Niestety w dzisiejszych czasach wiele osób utożsamia Rodzicielstwo Bliskości (dalej: RB) z określeniem „bezstresowego wychowania”. Prawdziwe RB nie ma z tym jednak nic wspólnego i nie oznacza pobłażliwości i pozwalania dzieciom dosłownie na wszystko. Istnieją oczywiście ogólnie przyjęte normy, zasady i schematy zachowań (np. mówienie dzień dobry czy to, że nie wolno kraść w sklepie) i nasze dziecko uczy się ich od urodzenia, głównie naśladując nas jako swoich rodziców, ale każda rodzina może mieć poza tym własne reguły i zasady ustalone wspólnie – tak, żeby respektowały uczucia i potrzeby każdego członka rodziny.</p><p>Najlepszą definicją Rodzicielstwa Bliskości jest bowiem właśnie życie we wzajemnej miłości między wszystkimi członkami rodziny. Za tą miłością idzie nie tylko czułość, bliskość i przytulanie, ale także zrozumienie, słuchanie potrzeb, wspieranie i zaufanie. Dziecko w Rodzicielstwie Bliskości nie jest w żaden sposób „definiowane” czy etykietowane, rodzice nie wmawiają mu, że jest niegrzeczne, tylko starają się uczyć je nazywania i rozumienia swoich emocji i potrzeb, ale także empatii względem potrzeb innych domowników.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-3d17c63 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="3d17c63" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-5899da0" data-id="5899da0" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-d250e36 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="d250e36" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Wspólne ustalenie zasad i planu działania czy swego rodzaju rutyny ma tutaj na celu pomóc każdemu z członków rodziny rozumieć oczekiwania i zależności między pozostałymi. Konsekwencje z łamania zasad nie mają natomiast być typową karą, tylko efektem określonych działań (lub ich braku). Typowe wymierzane przez niektórych rodziców kary co prawda w pewnym sensie działają, ale tylko na chwilę – przynoszą szybki kres nieodpowiednim w danym momencie zachowaniom dzieci, ale jednocześnie budzą rozgoryczenie, złość i chęć rewanżu. Kara najczęściej nie jest bezpośrednio powiązana z danym działaniem, więc tym bardziej nie zapisuje się w głowie naszego dziecka jako nauka tylko jako niesprawiedliwość i coś, co demotywuje oraz mówi mu „Jestem zły, beznadziejny, do niczego się nie nadaję”.</p><p>W Rodzicielstwie Bliskości nie chodzi jednak o to, aby być zupełnie pobłażliwym rodzicem i akceptować wszystkie zachowania naszego dziecka (nawet takie naruszające nasze granice). Każde zachowanie ma bowiem swoje konsekwencje i najczęściej są to konsekwencje naturalne – i dobre, i złe. W niektórych sytuacjach mogą jednak przydać nam się również konsekwencje logiczne.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-c84660c elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="c84660c" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-c594fce" data-id="c594fce" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-1d39ea2 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="1d39ea2" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Konsekwencje naturalne a konsekwencje logiczne</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-31eb6b7 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="31eb6b7" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-24fa45e" data-id="24fa45e" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-684a7cf elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="684a7cf" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Konsekwencje naturalne są bezsprzecznie najlepszym nauczycielem, bo pokazują dziecku, że określone zachowanie powoduje określony rezultat np. jeżeli dziecko nie posprząta z podłogi swoich klocków, to może na nie nadepnąć i będzie to bolesne (niech pierwszy rzuci kamieniem ten, kto nigdy nie wbił LEGO w stopę!) lub jeżeli nie zje obiadu, to będzie głodne. Konsekwencje naturalne są rezultatem danego działania i pokazując efekt, uczą odpowiedzialności i na długo zapisują się w pamięci. Oczywiście idealnie byłoby gdyby dzieci mogły się uczyć wyłącznie z naturalnych konsekwencji, ale jako rodzice nie możemy na to pozwolić w niektórych przypadkach… Pozwolenie dziecku, żeby nie myło zębów i czekanie aż rozwinie się próchnica, nie jest na przykład najlepszym rozwiązaniem. Podobnie jak pozwolenie dziecku bawić się bez kurtki i czapki w 20-stopniowym mrozie. Czy istnieje zatem alternatywa do konsekwencji naturalnych?</p><p>Na pewno kary nie będą najlepszym rozwiązaniem, ale za to z pomocą może przyjść stosowanie logicznych konsekwencji. Różnią się one od naturalnych przede wszystkim tym, że wymagają interwencji dorosłego – nie wynikają bezpośrednio naturalnie z danego zachowania, ale są logiczne i nie są zupełnie oderwane od racjonalności jak kary.</p><p>Jak pisze Jane Nelsen, aby nazwać konsekwencje logicznymi, to powinny być spełnione następujące warunki:</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-6919e40 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="6919e40" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-212f925" data-id="212f925" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-f64e8e4 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="f64e8e4" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<ul><li>muszą być bezpośrednio powiązane z niewłaściwym zachowaniem dziecka (np. nielogiczne jest zabranianie dziecku oglądania telewizji jeśli dziecko uderzyło kolegę, ale logiczne jest zabronienie oglądania jeżeli po kilkunastu prośbach o wyłączenie telewizora i uprzedzeniu, że nie będzie mogło oglądać go w kolejnym dniu dziecko nadal go nie wyłącza)<br /><br /></li><li>nie mogą wywoływać bólu, poczucia winy, wstydu czy wiązać się z upokorzeniem<br /><br /></li><li><p>muszą być egzekwowane uprzejmie i stanowczo</p></li><li><p>muszą być zasadne i zrozumiałe zarówno z punktu widzenia dziecka, jak i dorosłego</p></li><li><p>dziecko musi zostać uprzedzone o konsekwencji tzn. wiedzieć wcześniej, co się zdarzy lub co rodzic zrobi, jeśli ono zdecyduje się zachować w określony sposób</p></li></ul>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-a274455 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="a274455" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-2cda61b" data-id="2cda61b" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-0ddf571 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="0ddf571" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Logiczna konsekwencja jest zatem konsekwencją wynikającą bezpośrednio z zachowania dziecka i racjonalną z punktu widzenia obu stron. O ile kary często są niezrozumiałe i w oczach dziecka niesprawiedliwe, o tyle logiczne konsekwencje uczą, że każde zachowanie powoduje określone efekty i egzekwowanie przez rodzica określonej konsekwencji, ale z zachowaniem pełnego szacunku do dziecka i jego decyzji może pokazać dziecku, że warto uczyć się na błędach.</p>
<p>Podsumowując &#8211; logiczne konsekwencje (w sytuacjach, w których nie możemy sobie pozwolić na konsekwencje naturalne) są najlepszym wyborem rodzica, ponieważ uczą dzieci odpowiedzialności i samodzielności, a także pozwalają wyciągnąć określone wnioski na przyszłość, a przy tym nie są tak upokarzające i niesprawiedliwe jak kary. Oczywiście zawsze chcielibyśmy, żeby dzieci po prostu nas słuchały i posłusznie wykonywały nasze polecenia, ale to niemal możliwe. Nawet jeżeli dbacie o Waszą <a href="https://bliskosciowytata.pl/teoria-przywiazania-poznaj-4-typy-wiezi-rodzicielskiej/">więź rodzicielską</a>, to musicie zawsze pamiętać, że jesteście zupełnie odrębnymi istotami, a Wasze dzieci to ludzie – trochę młodsi od Was, ale z własnym charakterem, własnymi potrzebami, uczuciami i z własnym zdaniem. Nawet gdy będą więksi, pozwólcie im na własne błędy… I na naukę na własnych konsekwencjach</p>
<p></p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				</div>
		<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/konsekwencje-logiczne-vs-naturalne/">Konsekwencje logiczne vs naturalne</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>A co Ciebie wyprowadza z równowagi?</title>
		<link>https://bliskosciowytata.pl/a-co-ciebie-wyprowadza-z-rownowagi/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=a-co-ciebie-wyprowadza-z-rownowagi</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 11 Sep 2023 20:22:33 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Rodzicielstwo]]></category>
		<category><![CDATA[Warto wiedzieć]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://bliskosciowytata.pl/?p=1801</guid>

					<description><![CDATA[<p>Pamiętasz, jak Twoje dziecko było jeszcze takie całkiem malutkie, a w Twojej głowie kiełkowały plany o idealnym rodzicielstwie bliskości, kiedy będzie ono już większe. Wydawało Ci się wtedy, że ciężko będzie o jakąkolwiek sytuację, która może w przyszłości wzbudzić w Tobie złość na tę małą bezbronną istotkę? Jednak później przyszło życie… I okazało się, że [&#8230;]</p>
<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/a-co-ciebie-wyprowadza-z-rownowagi/">A co Ciebie wyprowadza z równowagi?</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[		<div data-elementor-type="wp-post" data-elementor-id="1801" class="elementor elementor-1801" data-elementor-post-type="post">
						<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-cd42fd0 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="cd42fd0" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-d266447" data-id="d266447" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-584f051 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="584f051" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Pamiętasz, jak Twoje dziecko było jeszcze takie całkiem malutkie, a w Twojej głowie kiełkowały plany o idealnym rodzicielstwie bliskości, kiedy będzie ono już większe. Wydawało Ci się wtedy, że ciężko będzie o jakąkolwiek sytuację, która może w przyszłości wzbudzić w Tobie złość na tę małą bezbronną istotkę? Jednak później przyszło życie… I okazało się, że złość może jednak towarzyszyć Ci w codziennym trudzie rodzicielstwa, a w dodatku zdarza Ci się nie panować nad emocjami w określonych sytuacjach. Co ciekawe – często są to sytuacje dość powtarzalne. Możliwe, że musisz znaleźć swój trigger!</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-66fe458 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="66fe458" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-e7d5994" data-id="e7d5994" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-12ea2af elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="12ea2af" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Jak działają „zapalniki”?</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-cd84756 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="cd84756" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-376f68e" data-id="376f68e" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-e43ab63 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="e43ab63" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Jeżeli kiedykolwiek zdarzyło Ci się przesadną złością zareagować na psoty Twojego dziecka to wiedz, że jest to zupełnie normalne. Naukowcy w tym <i>doktor Laura Markham</i> już dawno uznali, że w naszej podświadomości od najmłodszych lat kształtują się wyzwalacze, które bardzo szybko doprowadzają nas do utraty kontroli nad swoją złością i działają trochę jak płachta na byka.</p><p><b>Tylko dlaczego akurat nasze dzieci, czyli osoby, które kochamy najbardziej na świecie, tak łatwo nas wyzwalają?</b> Czasami wystarczy jedna sytuacja czy słowo, które wypowie nasze dziecko i czujemy ogarniającą nas złość, która potrafi nawet wymknąć się spod kontroli.</p><p>Taka spływająca na nas fala wściekłości często jest nie do zatrzymania i może nawet nam samym wydawać się absurdalna, bo nie potrafimy dokładnie określić, dlaczego jesteśmy aż tak źli z powodu pozornie błahych rzeczy, które robią czy mówią nasze dzieci.</p><p>Oczywiście rodzice są często wyzwalani przez swoje dzieci, ponieważ są przekonani, że ich złe zachowanie sprawia, że wyglądają na złych rodziców i biorą to mocno do siebie – dosłownie jakby byli oceniani za zachowanie swojego dziecka tak samo, jakby to było ich zachowanie. <b>Gdyby rodzice mogli patrzeć na pewne sytuacje bardziej „z boku” – tak, jak patrzą np. na swoich przyjaciół, to zachowanie ich dzieci nie miałoby żadnej władzy nad ich emocjami.</b></p><p>Okazuje się jednak, że w przypadku „zapalników” płynących z zachowania lub słów naszego dziecka możemy podejrzewać, <b>że wynikają one bezpośrednio z naszego dzieciństwa.</b> Często myślimy, że to wina naszego dziecka, że jesteśmy wyzwalani, a w rzeczywistości określone „triggery” pojawiły się w naszej podświadomości w czasie naszego własnego dzieciństwa. Jeżeli mamy bolesne wspomnienia i otwarte rany z dzieciństwa to nasze dzieci wyzwalają je po prostu – będąc dziećmi.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-426251c elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="426251c" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-30ded46" data-id="30ded46" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-abe9043 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="abe9043" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><em>Co dokładnie może być Twoim zapalnikiem? Przykłady można mnożyć w nieskończoność, ale istnieją schematy, które u wielu dorosłych się powtarzają</em>:</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-74a93bb elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="74a93bb" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-5d6a321" data-id="5d6a321" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-be335a3 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="be335a3" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<ol><li><b>Obrażeni rodzice</b> – jeżeli Twoi rodzice „karali Cię” odrzuceniem i obrażali się po czym nie dali się przeprosić to najprawdopodobniej, będziesz reagować przesadną złością na lekceważenie ze strony swojego dziecka. Jeżeli Twoje dziecko nie słucha Cię i ignoruje polecenia (nawet wtedy, gdy jest czymś po prostu bardzo pochłonięte) możesz reagować przesadnie, bo Twoja podświadomość podpowiada Ci, że jesteś lekceważony i niedoceniony. Możesz ponadto mieć trudność z czekaniem na wypełnianie Twoich poleceń.</li><li><b>Wymagający rodzice</b> – jeżeli Twoi rodzice wciąż wymagali od Ciebie coraz to nowych i lepszych osiągnięć, to prawdopodobnie wyrosłeś na bardzo krytycznego wobec siebie samego dorosłego. Perfekcjonizm nie idzie w parze z bezwarunkową miłością – błędy swojego dziecka możesz przeżywać nie jako okazję do nauki, ale dowód Twojej porażki jako rodzica.</li><li><b>Nieszanujący rodzice</b> &#8211; jeżeli Twoi rodzice Cię nie szanowali, nie liczyli się z Twoim zdaniem i ignorowali Twoje potrzeby, które jasno komunikowałeś w dzieciństwie, to mogłeś wyrosnąć na osobę, która postrzega innych jako pogardliwych. Wówczas najmniejszy przejaw braku szacunku ze strony dziecka będziesz przeżywać bardzo dotkliwie i może to budzić Twoją furię nawet jeśli dziecko ma 3 lata i niewiele z tego rozumie.</li><li><b>Surowi rodzice</b> &#8211; jeżeli w chwilach gniewu Twoi rodzice byli bardzo surowi – stosowali kary cielesne czy krzyczeli, to możesz kojarzyć złość z zagrożeniem. Wtedy wiele przejawów złości u Twojego dziecka może wyzwolić w Tobie reakcję typu “walcz lub uciekaj” – możesz traktować dziecko jak wroga, którego trzeba pokonać i zaczynasz krzyczeć, bo tylko takie znasz rozwiązania albo próbujesz wycofywać się z konfrontacji, spełniając zachcianki byle jak najszybciej zażegnać kryzysową sytuację.</li></ol>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-719916b elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="719916b" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-43dd7b4" data-id="43dd7b4" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-5d1bec4 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="5d1bec4" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Noszenie urazy, nawet jeśli o niej nie wiemy potrafi zmienić nasze odczucia i zachowania względem naszych własnych dzieci i tylko zdefiniowanie naszych „zapalników”, zdanie sobie z nich sprawy i zaakceptowanie ich może sprawić, że będziemy potrafili nad nimi zapanować.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-84e85a0 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="84e85a0" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-61f29c7" data-id="61f29c7" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-e5ef32a elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="e5ef32a" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Czy można poradzić sobie z napadem złości?</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-e772947 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="e772947" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-4942703" data-id="4942703" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-db21d66 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="db21d66" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Niestety niepohamowana złość wynikająca często z określonych wyzwalaczy ma wpływ nie tylko na Twoje dziecko, ale również na Ciebie samego. Jeżeli nie potrafisz się powstrzymać, krzyczysz na dziecko, a później masz ogromne wyrzuty sumienia i czujesz się jak najgorszy rodzic świata, to <b>musisz zacząć zmianę od samego środka</b> – czyli od samego siebie i akceptacji swoich zapalników.</p>
<p>Pamiętaj, że dotyczą one każdego – każdy ma swoją piętę Achillesa i chociaż jest to swego rodzaju słabość, to jednak możesz się nauczyć kontrolować swoją reakcję i swoje emocje.</p>
<p>Zacznij od tego, aby zidentyfikować i nazwać swoje triggery. <b>Określenie „wroga” jest często pierwszym krokiem do pokonania go</b>. Zastanów się, w jakich sytuacjach generowanych przez Twoje dziecko wpadasz w furię. Możesz to nawet zanotować w zeszycie, żeby później dokładnie przeanalizować, z jaką sytuacją z przeszłości Ci się to kojarzy. To najtrudniejsza część do pokonania swoich demonów, ale samoświadomość – choć bolesna – jest pierwszym krokiem do zmian.</p>
<p>Moment, w którym zdasz sobie sprawę, że fala złości, która na Ciebie spływa, może nie być wynikiem słów czy zachowania Twojego dziecka tylko jest efektem przykrych doświadczeń w przyszłości, pozwoli Ci zatrzymać się na chwilę i nie wybuchnąć. Wtedy daj sobie czas, żeby ochłonąć i nie mów nic w złości. Jeżeli sytuacja nie wymaga Twojej natychmiastowej reakcji, możesz wyjść do drugiego pokoju, wziąć prysznic, przewietrzyć się czy posłuchać muzyki. <b>Najtrudniejszy będzie ten moment, w którym po prostu musisz zatrzymać reakcję i powiedzieć sobie głośno „Poczekaj! </b>To nie wina dziecka, że ta sytuacja wyprowadza Cię z równowagi”.</p>
<p>Musisz popracować nad tym, aby stworzyć wokół siebie przestrzeń pełną akceptacji i pozbawioną krzywdzących osądów. Nie możesz z góry przypisywać dziecku złych intencji, bo z reguły ono chce tylko zwrócić Twoją uwagę.</p>
<p>Oczywiście droga do całkowitego wyleczenia się z „zapalników” jest bardzo długa dlatego warto nauczyć się też po prostu radzić sobie ze złością jeżeli już się ona pojawi, znaleźć sposób na uspokojenie się, a nade wszystko akceptować siebie nawet jeżeli nie uda Ci się nad tym zapanować. Przyznaj sam przed sobą, że nie jesteś najgorszym rodzicem świata jeżeli nakrzyczałeś dziś na swoje dziecko, bo wyprowadziło Cię ono z równowagi – naprawdę są gorsze rzeczy.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-e8e215c elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="e8e215c" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-580f166" data-id="580f166" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-ebb87b3 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="ebb87b3" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Czy rodzicielstwo bez złości istnieje?</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-c05aebe elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="c05aebe" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-83c3792" data-id="83c3792" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-ea477f6 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="ea477f6" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><b>Nie</b>. Bo nie istnieje świat bez złości. Poza triggerami wynikającymi bezpośrednio z nas samych, naszych oczekiwań czy naszego dzieciństwa istnieją jeszcze czynniki zewnętrzne. Oczywiście praca nad sobą pozwala nie przenosić np. stresów z pracy do domu, jednak nie ma na świecie człowieka, który nigdy się nie zdenerwował. Różnica polega na tym, że jednorazowa sytuacja, w której zdenerwujesz się na swoje dziecko, czy na nie nakrzyczysz nie zmieni jego szczęśliwego dzieciństwa, czy jego miłości do Ciebie.</p><p>Natomiast powtarzające się regularnie sytuacje wyzwalające u Ciebie furię mogą niestety mocno wpłynąć na przyszłość Twojego dziecka. Dokładnie tak samo, jak sytuacje z Twojego rodzinnego domu wpływają na Ciebie w dorosłym życiu. Dlatego właśnie warto pracować nad tym, aby Twój trigger nie wpływał na Twoje życie i Twoją rodzinę.</p><p>To trudne, ale na szczęście nie niemożliwe. <b>Możesz dzięki pracy nad samym sobą sprawić, że Twoje rodzicielstwo nie będzie pełne złości</b> i usłyszysz kiedyś od swojego dziecka „Jak Ty to robisz, że nigdy się nie wściekasz?” – to będzie Twoja nagroda na tej trudnej drodze rodzicielstwa bliskości.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-c866c53 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="c866c53" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-26ba35e" data-id="26ba35e" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-4e2fc5e elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="4e2fc5e" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><b>Zainteresował Cię temat? Zobacz także</b></p><p><b><br /></b><a href="https://bliskosciowytata.pl/teoria-przywiazania-poznaj-4-typy-wiezi-rodzicielskiej/">Teoria przywiązania. 4 Typy więzi rodzicielskiej</a></p><p><a href="https://bliskosciowytata.pl/nie-krzyczymy-tlumaczymy/">Czy wiesz, jakim jesteś rodzicem?</a></p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				</div>
		<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/a-co-ciebie-wyprowadza-z-rownowagi/">A co Ciebie wyprowadza z równowagi?</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Negatywne skutki etykietowania dziecka</title>
		<link>https://bliskosciowytata.pl/negatywne-skutki-etykietowania-dziecka/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=negatywne-skutki-etykietowania-dziecka</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 28 Aug 2023 04:22:03 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Rodzicielstwo]]></category>
		<category><![CDATA[Warto wiedzieć]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://bliskosciowytata.pl/?p=1792</guid>

					<description><![CDATA[<p>Człowiek jest skomplikowaną jednostką, której najczęściej nie da się opisać jednym słowem. Każdy z nas jest zupełnie inny, ma odmienne upodobania i różniące się cechy charakteru. Dlaczego więc zgadzamy się na etykietowanie naszych dzieci lub co gorsza – sami to robimy? Czym są etykiety i jak wpływają na małe dzieci? Moje dziecko jest… Zdarzyło Ci [&#8230;]</p>
<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/negatywne-skutki-etykietowania-dziecka/">Negatywne skutki etykietowania dziecka</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[		<div data-elementor-type="wp-post" data-elementor-id="1792" class="elementor elementor-1792" data-elementor-post-type="post">
						<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-0d83d39 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="0d83d39" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-2a67fcd" data-id="2a67fcd" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-a31f3f9 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="a31f3f9" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Człowiek jest skomplikowaną jednostką, której najczęściej nie da się opisać jednym słowem. Każdy z nas jest zupełnie inny, ma odmienne upodobania i różniące się cechy charakteru. Dlaczego więc zgadzamy się na etykietowanie naszych dzieci lub co gorsza – sami to robimy? Czym są etykiety i jak wpływają na małe dzieci?</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-cd542cc elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="cd542cc" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-d230db2" data-id="d230db2" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-cc118dc elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="cc118dc" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Moje dziecko jest…</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-21775dd elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="21775dd" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-905a55a" data-id="905a55a" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-22a9852 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="22a9852" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p class="MsoNormal"><span lang="PL">Zdarzyło Ci się „tłumaczyć” swoje dziecko w różnych sytuacjach przypinając mu przy okazji konkretną łatkę? Takie sytuacje możemy zaobserwować codziennie, zarówno u innych, jak i niestety u siebie. Oczywiście czasami nasza reakcja jest automatyczna, np. syn nie przywitał się z sąsiadką, więc przeprosiłaś ją, tłumacząc, że jest nieśmiały. W dodatku tłumacząc to, w jego obecności. I chociaż rzeczywiście mogło Ci się zrobić głupio przed sąsiadką, która czekała na zwykłe „dzień dobry” to  jednak przypinanie Twojemu dziecku łatki „nieśmiałego chłopca” czy tego który „ciągle wszystkich się wstydzi” nie jest tu najlepszym rozwiązaniem. </span></p><p class="MsoNormal"><span lang="PL">Etykietowanie można utożsamić ze swego rodzaju „naznaczaniem”. Dotyczy ono nie tylko konkretnej jednostki, bo czasami nawet całych grup społecznych. Niestety jest bardzo krzywdzące, ponieważ jest płytkie i powierzchowne &#8211; wyciąga jedną cechę lub opiera się na określonym zachowaniu w danej sytuacji. Ludzie jednak przywykli do takiego kategoryzowania świata, bo daje ona swego rodzaju stabilizację – każdy wie czego spodziewać się po „zdolnym leniu”, „łobuziaku” czy „upartej oślicy”. </span></p><p> </p><p class="MsoNormal"><span lang="PL">Dzieci padają największą ofiarą etykietowania, ponieważ są całkowicie bezbronne i nie potrafią wielu szkodliwym etykietom się przeciwstawić. I chociaż dorośli sami nie lubią być oceniani, a już z pewnością nie cierpią być oceniani przez pryzmat jednej konkretnej sytuacji, czy jednego zachowania to jednak z łatwością przychodzi im etykietowanie dzieci. </span></p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-8ec5bd5 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="8ec5bd5" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-c69634f" data-id="c69634f" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-8c76c58 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="8c76c58" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h1 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Jak etykietowanie wpływa na dzieci?</h1>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-9a3a76d elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="9a3a76d" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-afca764" data-id="afca764" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-157f784 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="157f784" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Etykietowanie poniekąd może zostać samospełniającą się przepowiednią. Małe dzieci, które same jeszcze nie wiedzą „kim są” wiedzę o tym czerpią od dorosłych, a co najgorsze… wierzą najczęściej w każde usłyszane słowo.</p><p>Czy Ty pamiętasz, jak opisywano Cię w dzieciństwie? No właśnie – większość z nas doskonale pamięta i wywołuje to albo złość na samo wspomnienie, albo uświadamia nam, że rzeczywiście całe życie zachowywaliśmy się tak, jak „powinniśmy” lub jak się od nas oczekiwało przez pryzmat tego, jak zostaliśmy zdefiniowani. Rodzice potrafili (może nawet niechcący) wmówić nam konkretne cechy charakteru – nie zliczę ilu „bałaganiarzy” z mojego otoczenia teraz w dorosłości nie lubi sprzątać i woli w swoim mieszkaniu mieć bałagan.</p><p>Takie etykiety, które na stałe są przyklejone do dziecka bardzo ciężko później usunąć. I nie ma co się dziwić… Jeżeli dziecko codziennie i wielokrotnie słyszy o sobie to samo, to rzeczywiście zaczyna w to wierzyć lub po prostu przyjmuje to jako prawidłowy stan rzeczy.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-1ecedb2 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="1ecedb2" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-21859c5" data-id="21859c5" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-b6f88a7 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="b6f88a7" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">A co z dobrymi łatkami?</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-c55c497 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="c55c497" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-cd7e5f4" data-id="cd7e5f4" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-60efc0d elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="60efc0d" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p class="MsoNormal"><span lang="PL">Wydawałoby się, że w takim razie pozytywne etykiety mogą przynieść dobre rezultaty. Niestety nie do końca tak jest. Określenia „grzeczna dziewczynka” czy „wzorowy uczeń” same w sobie nie wydają się czymś szkodliwym, ale za to stawiają poprzeczkę bardzo wysoko. Co to oznacza w praktyce?</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="PL">Przede wszystkim gorsze samopoczucie dziecka, które zostało włożone w sztywne ramy bycia idealnym. Podświadomie narzuca sobie, że nie może być „niegrzeczne”, zawodząc czyjeś oczekiwania względem niego. Dzieci „wzorowe”, „grzeczne”, „idealne” mają więc na sobie od najwcześniejszych lat życia ogromną presję.  Co najgorsze takie dzieci mają również większe wyrzuty sumienia, kiedy zachowają się nie tak, jak się od nich oczekuje. </span></p><p> </p><p class="MsoNormal"><span lang="PL">Niestety najczęściej efekty takich „dobrych” etykiet również pojawiają się w dorosłym życiu, a objawiają się często pracoholizmem, przesadnym perfekcjonizmem, dążeniem za wszelką cenę do tego, by wciąż być lepszym i narzucanie sobie ogromnej presji na każdym polu. Osoby włożone za dziecka w ramy bycia idealnym mają większe wyrzuty sumienia, wciąż sądzą, że mogły coś zrobić lepiej, a kiedy popełnią błąd, długo nie mogą go sobie wybaczyć.</span></p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-ab89316 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="ab89316" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-4773d6f" data-id="4773d6f" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-6e11dd0 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="6e11dd0" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">NIE OCENIAJ - AKCEPTUJ </h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-4f48a8c elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="4f48a8c" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-568939b" data-id="568939b" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-90ef271 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="90ef271" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Nie da się ukryć, że etykietowanie to po prostu ocenianie. Spłycone, powierzchowne, często mylne ocenianie. Warto natomiast nauczyć się po prostu nie oceniać (nie tylko względem swojego dziecka, bo to umiejętność generalnie potrzebna w życiu) tylko zwyczajnie akceptować.</p><p>Próbowaliście kiedyś zedrzeć etykietę ze słoika po ogórkach? Trzeba się namęczyć, odmoczyć, wyszorować, a i tak może się zdarzyć, że zostaną jakieś resztki kleju i ten słoik nigdy już nie będzie idealny.</p><p>Nie róbcie więc tego swoim dzieciom… Nie wkładajcie ich w wyimaginowane schematy „nieśmiałych chłopców”, „bałaganiarzy” i „rozkazujących księżniczek”, ale nie narzucajcie im też presji „prymusa”, „wzorowego ucznia” czy „czyściocha”. Oceny – w dodatku płynące z ust rodzica, który jest największym autorytetem – mogą stać się prawdą szybciej niż nam się wydaje.</p><p>Wystarczy więc, że pozwolisz swojemu dziecku być sobą. Nawet jeśli postanowi nakleić sobie wycinki z etykiety po ogórkach obok kawałka z tej pochodzącej z oleju do silnika – to decyduje samo. Pozwól po prostu swojemu dziecku samodzielnie odkryć kim jest. I chociaż Twoja pomoc lub wskazówki mogą mu się często przydać to jednak akceptuj, że jest tym kim chce. Sobą! A nie „nieśmiałym chłopcem”. I takiego po prostu go kochaj.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-5b29082 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="5b29082" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-069a630" data-id="069a630" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-cf0c845 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="cf0c845" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><b>Zainteresował Cię temat? Zobacz także<br /></b><a href="https://bliskosciowytata.pl/teoria-przywiazania-poznaj-4-typy-wiezi-rodzicielskiej/">Teoria przywiązania. 4 Typy więzi rodzicielskiej</a></p><p><a href="https://bliskosciowytata.pl/nie-krzyczymy-tlumaczymy/">Nie krzyczymy, tłumaczymy</a></p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				</div>
		<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/negatywne-skutki-etykietowania-dziecka/">Negatywne skutki etykietowania dziecka</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Czy wiesz, jakim jesteś rodzicem?</title>
		<link>https://bliskosciowytata.pl/czy-wiesz-jakim-jestes-rodzicem/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=czy-wiesz-jakim-jestes-rodzicem</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 16 Jun 2023 05:43:22 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Rodzicielstwo]]></category>
		<category><![CDATA[Warto wiedzieć]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://bliskosciowytata.pl/?p=1617</guid>

					<description><![CDATA[<p>Kiedy dowiadujesz się, że zostaniesz rodzicem w Twojej głowie pojawia się gonitwa myśli i planów. Pamiętasz, że jak sam byłeś dzieckiem zapowiadałeś rodzicom jak będziesz się zachowywać na ich miejscu względem swoich pociech. Obserwujesz inne matki i ojców, a w Twojej głowie z łatwością pojawiają się oceny ich zachowania względem dzieci. Jednak dopiero życie z [&#8230;]</p>
<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/czy-wiesz-jakim-jestes-rodzicem/">Czy wiesz, jakim jesteś rodzicem?</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[		<div data-elementor-type="wp-post" data-elementor-id="1617" class="elementor elementor-1617" data-elementor-post-type="post">
						<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-20284a4 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="20284a4" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-20b6e9f" data-id="20b6e9f" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap">
							</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-883dad2 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="883dad2" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-2632ea9" data-id="2632ea9" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-9e008db elementor-widget elementor-widget-spacer" data-id="9e008db" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="spacer.default">
				<div class="elementor-widget-container">
							<div class="elementor-spacer">
			<div class="elementor-spacer-inner"></div>
		</div>
						</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-fe69d38 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="fe69d38" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-5a58201" data-id="5a58201" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-8cc1a28 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="8cc1a28" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><strong>Kiedy dowiadujesz się, że zostaniesz rodzicem w Twojej głowie pojawia się gonitwa myśli i planów. Pamiętasz, że jak sam byłeś dzieckiem zapowiadałeś rodzicom jak będziesz się zachowywać na ich miejscu względem swoich pociech. Obserwujesz inne matki i ojców, a w Twojej głowie z łatwością pojawiają się oceny ich zachowania względem dzieci. Jednak dopiero życie z dzieckiem w rzeczywistości weryfikuje jakim jesteś rodzicem – chociaż najpewniej wpasujesz się w któryś z podstawowych typów rodzicielstwa.</strong></p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-4696d62 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="4696d62" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-23cdd7f" data-id="23cdd7f" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-8859e3d elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="8859e3d" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Najczęściej sposób wychowania dziecka jest mocno zależny od naszego charakteru oraz naszych doświadczeń. Często jeżeli sami przeżyliśmy określone zachowania naszych rodziców, które nas krzywdziły to chcemy być zupełnie inni dla swoich dzieci i nie powielać określonych zachowań. Czasami niestety wpędza nas to w błędne koło np. dzieci, którymi rodzice za bardzo się nie interesowali i przyzwalali na wszystko potrafią jako rodzice przesadzać z kontrolą, a przeciwnie – osoby, które doświadczyły wielu nakazów, zakazów i kar stają się rodzicami bardzo pobłażliwymi. Istnieje wiele stylów wychowania dziecka i oczywiście nie istnieje jedna gotowa metoda, która sprawdzi się u każdego, jednak niektóre cechy sposobu wychowania są bardzo zbliżone i pozwoliło to psychologom na wyodrębnienie czterech głównych typów rodzicielstwa. Diana Baumrind, Eleanor Maccoby, i John Martin podzielili rodziców na przyzwalających, autorytatywnych, niezaangażowanych oraz autorytarnych.</p><p>Oczywiście rodzice idealni nie istnieją, ale jednak specjaliści wskazali, że jeden z tych typów rodzicielstwa jest najlepszy pod kątem rozwoju dziecka. Który to styl? Którym jesteś Ty i jak możesz to dobrze wykorzystać?</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-480eda8 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="480eda8" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-f5e0edc" data-id="f5e0edc" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-0060811 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="0060811" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Rodzic przyzwalający / pobłażliwy</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-84d984b elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="84d984b" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-8751f62" data-id="8751f62" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-2f2f025 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="2f2f025" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Najczęściej jest to typ rodzica, który jako dziecko doznał wielu niewytłumaczonych zakazów i mierzył się z „niesprawiedliwością” decyzji swoich rodziców. Jako że bardzo zależy mu na tym, aby jego dziecko nie doznało takiej „krzywdy”, najczęściej przyzwala na niemal wszystko. Chce być przyjacielem swojego dziecka, a nie surowym rodzicem. Pobłażliwy rodzic ustala zasady, ale praktycznie nigdy ich nie egzekwuje. Nawet jeżeli chce wyciągnąć konsekwencje z zachowania dziecka, to ostatecznie szybko odpuszcza.</p><p>Niestety takie zachowanie ma wiele minusów i nie chodzi wyłącznie o brak autorytetu takiego rodzica, ale również o to, że  dorastające w takim wychowaniu dzieci mają częstsze problemy w szkole (zarówno z nauką, jak i problemy behawioralne), a ostatecznie mogą mieć niższe poczucie własnej wartości lub w przyszłości borykać się problemami zdrowotnymi wynikającymi z budowania złych nawyków np. częste jedzenie słodyczy, brak konieczności mycia zębów czy problemy ze snem przez późne zasypianie i nie przestrzeganie higieny snu.</p><p>Widzisz tu siebie i chcesz zmienić ten styl wychowania w zaletę? Najprawdopodobniej Twoje dziecko ma do Ciebie olbrzymie zaufanie, więc możesz to wykorzystać. Co prawda w przypadku nagle pojawiających się nakazów i zakazów dziecko może się buntować, ale nigdy nie jest za późno na pewne zmiany! Możesz zacząć od wprowadzania drobnych zasad lub obowiązków i respektowania ich. Ze starszym dzieckiem możesz wspólnie przygotować listę złych nawyków i postarać się je modyfikować. Nie da się jednak ukryć, że praca nad konsekwencją będzie dotyczyć również Ciebie samego, bo oczekując czegoś od swojego dziecka musisz również sprostać wymaganiom i nie odpuszczać.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-1bbb0c4 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="1bbb0c4" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-ac73733" data-id="ac73733" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-edabb4b elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="edabb4b" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Rodzic autorytatywny / autorytet</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-711aee0 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="711aee0" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-5812d46" data-id="5812d46" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-04854a5 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="04854a5" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Rodzic autorytatywny łączy wysokie wymagania względem dziecka z rozumieniem jego uczuć i potrzeb. Chce być dla swojego dziecka autorytetem, ale pozwala też uczyć się na własnych błędach. Rodzic autorytatywny bardzo mocno angażuje się w utrzymywanie dobrych relacji z dzieckiem, ale jednocześnie ustanawia jasne zasady wobec swoich dzieci i przykłada dużą wagę do wyjaśniania dziecku swoich oczekiwań oraz zależności, które mają wpływ na pewne decyzje. Dodatkowo potrafi być elastyczny i uznaje, że zasady można modyfikować, biorąc pod uwagę zdanie i uczucia dziecka.  </p><p>Ten rodzaj rodzica daje dziecku dużo swobody, ale jednocześnie wyznacza granice. Autorytatywny rodzic uczy dziecko samodzielności, samodyscypliny i odpowiedzialności, ale jednocześnie udowadnia, jak ważne jest otwarcie na dialog i inny punkt widzenia. Taki rodzic nie tylko słucha swojego dziecka, ale jest też bardzo empatyczny. Najczęściej dzieci wychowywane przez rodzica będącego autorytetem wyrastają na pewne siebie, odpowiedzialne i szczęśliwe osoby, które nie mają problemów z wyrażaniem swoich opinii i potrzeb, a jednocześnie liczą się ze zdaniem osób, na których im zależy. Baumrind uznaje, że “wychowanie autorytatywne jest optymalne dla większości dzieci”.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-bea1e24 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="bea1e24" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-bc1d152" data-id="bc1d152" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-19bd4c3 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="19bd4c3" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Rodzic niezaangażowany / zaniedbujący </h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-cf5cb46 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="cf5cb46" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-4bf3c9b" data-id="4bf3c9b" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-9cc9fe3 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="9cc9fe3" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Zaniedbujący rodzic nie angażuje się praktycznie w ogóle w życie dziecka, najczęściej nie stawia żadnych wymagań, ale nie okazuje też dziecku uczuć i zainteresowania. Dzieci rodziców niezaangażowanych często czują się porzucone, samotne lub niechciane, a takie rodzicielstwo niestety często może wynikać z własnych problemów rodzica. Brak zainteresowania oraz brak świadomości potrzeb dziecka niestety prowadzi do wielu poważnych problemów w jego przyszłości takich jak depresja, niskie poczucie własnej wartości i brak samoakceptacji. Dzieci rodziców zaniedbujących często nie potrafią jako dorośli angażować się emocjonalnie w związek lub przeciwnie – są nadopiekuńcze i zdarza im się tkwić w relacjach toksycznych. Maccoby i Martin opisują zaniedbujących rodziców jako “niski poziom kontroli i mało ciepłych”.</p><p>Tacy rodzice najczęściej nie wiedzą, co robią ich dzieci, nie znają ich koleżanek i kolegów oraz nie mają pojęcia o ich zainteresowaniach. W ich domu nie ma zasad, dzieci nie słyszą rad, wskazówek i nikt nie interesuje ich rozwojem, ocenami i potrzebami dziecka, które najczęściej pozostawione jest samo sobie.</p><p>Jeżeli widzisz tutaj siebie to pierwszym krokiem pomocy Tobie i Twojej rodzinie jest najprawdopodobniej udanie się na terapię do specjalisty. Musisz zauważyć swoje potrzeby, aby potrafić lepiej interpretować potrzeby swojego dziecka. Nie bój się prosić o pomoc – to najlepsze co może Was spotkać.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-70a071a elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="70a071a" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-965dfc1" data-id="965dfc1" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-06c0e9c elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="06c0e9c" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Rodzic autorytarny </h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-9070f13 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="9070f13" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-e856536" data-id="e856536" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-8110c4f elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="8110c4f" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Rodzic autorytarny to dosłownie rzecz biorąc rodzic – dyktator, który nie liczy się z uczuciami dziecka i oczekuje całkowitego posłuszeństwa w każdym aspekcie jego życia. Ustala wiele zasad i oczekuje ich całkowitego respektowania, przy tym nie tłumacząc, z czego one wynikają. Standardowym podejściem takiego rodzica jest całkowity brak elastyczności i używanie kar jako środka do wychowania dzieci. To bardzo sztywny model wychowania, który opiera się na pełnej kontroli dziecka, surowej dyscyplinie i pewnego rodzaju hierarchii rodzinnej, w której rodzice zawsze są wyżej niż dzieci. Uczucia i potrzeby dzieci zawsze są ignorowane, a w domu nie ma miejsca na dialog i empatię.</p><p>Dzieci wychowujące się przy rodzicach autorytarnych bardzo często przechodzą okres silnego buntu, w którym mają wiele tajemnic przed rodzicami i przejawiają agresywne zachowania. Najczęściej przez całe dzieciństwo słyszą, że „nikt ich nie pytał o zdanie”, „dzieci i ryby głosu nie mają” i „dopóki mieszkasz w moim domu, robisz tak, jak ja powiem”. Takie zachowania rodzica powodują oczywiście brak zaufania dziecka, ale są też w przyszłości przyczyną niskiego poczucia własnej wartości, zaburzeń depresyjnych oraz braku asertywności i samodzielności. Dzieci tych rodziców mogą również wyrastać na świetnych kłamców przyzwyczajeni do kłamania w dzieciństwie, aby uniknąć kary.</p><p>Jeżeli jesteś tym rodzicem to przed Tobą wiele pracy, aby naprawić relacje z dzieckiem. Najczęściej ten styl rodzicielstwa wynika z charakteru i podobnych doświadczeń w przeszłości, więc musisz w pierwszej kolejności przepracować swoje problemy i dać dziecku więcej zaufania, samodzielności oraz miłości i wsparcia.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-cabc541 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="cabc541" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-7fd66a2" data-id="7fd66a2" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-3837f11 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="3837f11" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Czy istnieje idealny styl rodzicielstwa? </h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-7438ef6 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="7438ef6" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-6c4426f" data-id="6c4426f" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-67dc82f elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="67dc82f" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Raczej nie… Chociaż eksperci są zgodni w tym, że najlepsze dla prawidłowego rozwoju dziecka jest rodzicielstwo autorytatywne, to jednak warto pamiętać, że każdy rodzic i każde dziecko to zupełnie odrębna jednostka i inna osoba. Złożona ze swoich przekonań, uczuć i doświadczeń, które potrafią mieć ogromny wpływ na jej przyszłość. Świadomość własnego stylu wychowania jest bardzo ważna, żebyśmy znali ewentualne niebezpieczeństwa, do których może prowadzić i żebyśmy mogli pracować nad sobą. Najważniejsze jednak jest to, aby wychowanie dziecka ewoluowało wraz z jego rozwojem, bo tylko dostosowanie się do zmieniających się potrzeb naszego dziecka pozwoli nam zbudować z nim silną więź.</p>
<p>Zainteresował Cię temat? Zobacz także<br><a href="https://bliskosciowytata.pl/teoria-przywiazania-poznaj-4-typy-wiezi-rodzicielskiej/">Teoria przywiązania. 4 Typy więzi rodzicielskiej</a></p>
<p><a href="https://bliskosciowytata.pl/nie-krzyczymy-tlumaczymy/">Nie krzyczymy, tłumaczymy</a></p>
<p></p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				</div>
		<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/czy-wiesz-jakim-jestes-rodzicem/">Czy wiesz, jakim jesteś rodzicem?</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Teoria przywiązania: Poznaj 4 typy więzi rodzicielskiej</title>
		<link>https://bliskosciowytata.pl/teoria-przywiazania-poznaj-4-typy-wiezi-rodzicielskiej/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=teoria-przywiazania-poznaj-4-typy-wiezi-rodzicielskiej</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 19 May 2023 10:40:02 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Rodzicielstwo]]></category>
		<category><![CDATA[Rozwój dziecka]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://bliskosciowytata.pl/?p=1548</guid>

					<description><![CDATA[<p>Od zawsze wiemy, że na kształtowanie się charakteru człowieka ma wpływ nie tylko jego temperament i doświadczenia, ale przede wszystkim relacje z najbliższym otoczeniem. Twoje dziecko od najmłodszych lat obserwuje otaczający go świat i to, czego od Ciebie doświadcza wpływa na jego rozwój i dorastanie. Czasami nie mamy świadomości tego jak ważna dla naszego dziecka [&#8230;]</p>
<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/teoria-przywiazania-poznaj-4-typy-wiezi-rodzicielskiej/">Teoria przywiązania: Poznaj 4 typy więzi rodzicielskiej</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[		<div data-elementor-type="wp-post" data-elementor-id="1548" class="elementor elementor-1548" data-elementor-post-type="post">
						<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-8dd7a90 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="8dd7a90" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-0c5e1d8" data-id="0c5e1d8" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-8be6cce elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="8be6cce" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p><strong>Od zawsze wiemy, że na kształtowanie się charakteru człowieka ma wpływ nie tylko jego temperament i doświadczenia, ale przede wszystkim relacje z najbliższym otoczeniem. Twoje dziecko od najmłodszych lat obserwuje otaczający go świat i to, czego od Ciebie doświadcza wpływa na jego rozwój i dorastanie. Czasami nie mamy świadomości tego jak ważna dla naszego dziecka jest codzienna bliskość, dotyk i reagowanie na jego potrzeby od pierwszych dni życia. Nasza więź z dzieckiem jest bowiem podstawą jego przyszłości. Czy wiesz jaki typ przywiązania dominuje u Was?</strong></p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-61a7d43 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="61a7d43" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-355528a" data-id="355528a" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-f74eb7f elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="f74eb7f" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Zgodnie z teorią przywiązania Johna Bowlby&#8217;ego dziecko od początku swojego życia potrzebuje więzi ze swoją matką. Dzisiaj oczywiście wiemy, że nie musi być to matka lecz także inny dorosły opiekun, który daje mu poczucie bezpieczeństwa. Na początku dziecko nie potrafi jednoznacznie komunikować swoich potrzeb, ale reakcja opiekuna na jego płacz jest najważniejszym czynnikiem dla późniejszego rozwoju i kształtowania relacji. Zaspokajanie potrzeb dziecka przez dorosłego opiekuna pokazuje i uczy też, że bliskość i czułość idą w parze z zaufaniem.</p><p>Początkowo naukowcy utożsamiali budowanie więzi z matką lub innym głównym opiekunem poprzez zaspokajanie potrzeby głodu. Rzeczywiście opieka podczas karmienia, bliskość i reagowanie na potrzeby (płacz) ma wpływ na budowanie relacji, ale z czasem wyciągnięto wnioski, że przywiązanie nie jest zależne od zaspokajania potrzeby głodu.</p><p>Eksperymenty przeprowadzone przez Harlowa i Zimmermanna (1959) na małpach rezusach nie pozostawiły wątpliwości. Badanie polegało na oddzieleniu młodych małp od matek i zamknięciu ich w klatce, w której były wychowywane przez kukły. Małpkami „opiekowała się” jedna druciana, zimna kukła, która posiadała jedzenie i druga makieta zrobiona z miękkiej, imitującej futro, pluszowej tkaniny, ale bez jedzenia. Lata obserwowania małp pokazała, że jeżeli obie kukły były w klatce to wybierały zawsze miękką makietę, do której mogły się przytulić, a do drucianej podchodziły tylko kierowane głodem.</p><p>Częścią badania była także obserwacja małych rezusów w sytuacjach stresowych. Kiedy makaki wystraszyły się głośnej zabawki zawsze przytulały się do miękkiej kukły. Jeżeli natomiast w klatce była tylko druciana, wtulały się w siebie nawzajem lub zamierały w bezruchu.</p><p>Podobne wnioski wyciągnął w latach 40 XX wieku René Spitz, który obserwował dzieci w sierocińcach zainteresowany ich wysoką śmiertelnością w tamtym okresie. Szybko wysnuł tezę, że za śmiertelność niemowląt nie są odpowiedzialne zarazki tylko brak czułego kontaktu z jednym opiekunem.</p><p>Dla udowodnienia swojej teorii obserwował przez kilka lat dwie grupy dzieci. Pierwszą były dzieci ze szpitalnego sierocińca, trzymane w sterylnych warunkach, w których jedna opiekunka zajmowała się siódemką lub ósemką dzieci. Te dzieci leżały w swoich łóżeczkach przez cały dzień i wchodziły w interakcję z opiekunką tylko w celu karmienia i higieny.</p><p>Spitz zauważył, że te dzieci schudły, płakały i wycofały się z otaczającego ich świata. Gdy zabrakło godnego zaufania opiekuna, który mógłby zastąpić matkę, ta depresja szybko się pogłębiła. W 37.3% obserwowanych przypadków, dzieci pozbawione matczynej opieki umierały przed ukończeniem 2 roku życia, mimo, że ich potrzeby fizjologiczne były prawidłowo zaspokajane.</p><p>Drugą obserwowaną grupą były dzieci z przywięziennego domu opieki. Nie przestrzegano tutaj zasad sterylności, ale matki-więźniarki mogły przebywać ze swoimi dziećmi przez większą część dnia. Okazało się, że dzieci nie tylko nie umierają tak masowo jak dzieci ze szpitalnego sierocińca, ale również rozwijają się o wiele lepiej i szybciej.</p><p>Relacja z dzieckiem na każdym etapie jego życia może się zmieniać i dojrzewać, jednak wyróżnia się cztery podstawowe typy więzi rodzicielskiej, które mają ogromny wpływ na przyszłość dziecka i jego własne relacje w dorosłym życiu.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-e322fec elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="e322fec" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-52785f6" data-id="52785f6" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-2cb3092 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="2cb3092" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Więź bezpieczna </h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-06ed024 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="06ed024" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-4b1b7cd" data-id="4b1b7cd" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-c8c4415 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="c8c4415" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Na szczęście jest jednocześnie najczęściej występującym typem więzi. Jest to relacja, w której dziecko całkowicie ufa swojemu opiekunowi i czuje się przy nim bardzo bezpiecznie. Dziecko w tej więzi wie, że jego potrzeby będą zaspokojone i że może przy swoim opiekunie być całkowicie sobą.</p><p>Relację opartą na bezpiecznej więzi łatwo rozpoznać, bo dzieci reagują stresem na separację od opiekuna (najczęściej matki), a cieszą się gdy wraca. Traktują też swojego opiekuna jako wsparcie w poznawaniu świata i w jego obecności są odważniejsze.</p><p>Często można spotkać się tutaj z sytuacją, w której dziecko przebywające cały dzień pod opieką innej osoby (np. taty, babci, niani czy pań w żłobku) zachowuje się zupełnie inaczej niż przy swoim głównym opiekunie (np. mamie). W takiej sytuacji wiele matek potrafi czuć irytację – cały dzień „grzeczne” dziecko nagle staje się nerwowe, płaczliwe i buntuje się przy najprostszych czynnościach. W rzeczywistości jest to główna oznaka cudownej, opartej właśnie na poczuciu bezpieczeństwa więzi matki i dziecka, bo maluch dopasowujący się przez cały dzień do sztywnych ram w końcu czuje się całkowicie komfortowo i jest w 100% sobą.</p><p>Osiągniecie takiego stanu jest sukcesem każdego opiekuna. I chociaż czasami może prowadzić nas to do załamania rąk, że akurat przy nas nasze dziecko zachowuje się „najgorzej” to jednak warto pamiętać, że jest to podstawa do bardzo silnej więzi na całe życie, w której nasze dziecko nie będzie bało się przyjścia do nas w każdej trudnej sytuacji i z każdym swoim problemem.</p><p>Naszym zadaniem jest tutaj tylko nie umniejszać problemów dziecka i reagować na jego potrzeby. W przyszłości wróci to do nas z nawiązką, bo najprawdopodobniej rozwija się przy nas pewny siebie i świadomy swoich potrzeb oraz wartości, szczęśliwy i kochający nas nad życie młody człowiek.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-91408d6 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="91408d6" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-b3d292b" data-id="b3d292b" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-16d9146 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="16d9146" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Więź nerwowo – ambiwalentna </h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-734e568 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="734e568" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-5190d60" data-id="5190d60" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-9cc10e8 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="9cc10e8" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Najczęściej występuje u dzieci takich rodziców, którzy zmagają się z problemami, depresją lub są bardzo nerwowi. Dziecko ma bardzo ograniczone poczucie bezpieczeństwa, ponieważ w jego życiu nie ma stabilności i nigdy nie wie czego spodziewać się po swoim opiekunie w danej sytuacji. W relacji nerwowo – ambiwalentnej nie ma konsekwencji i dziecko nigdy nie wie czy ma się spodziewać wybuchu złości czy uśmiechu, przytulenia czy odepchnięcia. Dlatego też dzieci będące w tej więzi bardzo często reagują większym płaczem i stresem na zniknięcie opiekuna (najczęściej matki), ale jednocześnie jego powrót powoduje złość i gniew, a nie ulgę. Często można u takich dzieci zauważyć większą płaczliwość, strach przed samodzielnością i permanentny lęk. Podświadomie dziecko w relacji nerwowo – ambiwalentnej potrzebuje samo sobie udowadniać, że jest ważne dla swojego rodzica i z reguły płacze więcej i częściej niż dzieci w więzi bezpiecznej, ale wymaga również więcej uwagi rodzica. Dzieci w tej relacji odczuwają ogromny lęk przed rozstaniem z opiekunem, ale zwykle płaczą jeszcze długo po jego powrocie.</p><p>Dziecko, które tkwiło w nerwowo-ambiwalentnej relacji bliskości staje się najczęściej dorosłym, który jest bardzo zaborczy i przesadnie zazdrosny. Ma problem z zaufaniem i budowaniem trwałych relacji oraz boryka się z niskim poczuciem własnej wartości, często odczuwając, że na coś nie zasługuje.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-ace0bec elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="ace0bec" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-3331625" data-id="3331625" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-f96c1ac elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="f96c1ac" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Więź unikająca </h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-a72c5fe elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="a72c5fe" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-7ba8604" data-id="7ba8604" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-f79bbe2 elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="f79bbe2" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>Dotyczy dzieci, które czują się odrzucone i zaniedbane przez swojego głównego opiekuna. Dziecko, będące w relacji unikającej najczęściej nie płacze podczas rozstania z opiekunem, ale również nie przejawia żadnej radości podczas jego powrotu. Wynikać to może z trenowanego podświadomie odrzucenia wzajemnego względem opiekuna – dzieci, których rodzice nie interesują się nimi i nie przywiązują wagi do zaspokajania ich potrzeb, starają się również odrzucać opiekuna w reakcji obronnej przed cierpieniem. Może się nawet wydawać, że rozstanie z opiekunem nie robi na nich żadnego wrażenia, ale w rzeczywistości mocno maskują wynikający z tego ból i stres.</p><p>Jak stresująca dla dziecka jest niereagująca matka, która nie wyraża emocji i ignoruje sygnały wysyłane przez dziecko, przekonujemy się w eksperymencie „kamiennej twarzy” stworzonym przez dr Ed Tronick. Matka z bezpiecznym stylem przywiązania jest poproszona o przybranie kamiennej, niereagującej twarzy na dwie minuty w obecności dziecka. Jego reakcja jest natychmiastowa i próby nawiązania kontaktu nasilają się tak bardzo, aż dziecko wpada w panikę, krzyczy i zaczyna płakać zrozpaczone. Taki sam eksperyment nagrano również z udziałem ojców i reakcje dzieci były identyczne. Bycie w ciągłym kontakcie ze swoim opiekunem jest podstawową potrzebą każdego dziecka, która gwarantuje mu poczucie bezpieczeństwa i spokój.</p><p>Dzieci, które żyją w relacji unikającej, najczęściej nie szukają wsparcia w swoim opiekunie, mają problemy z zaufaniem i starają się ponad wszystko radzić sobie samodzielnie. Niestety najczęściej w dorosłym życiu powoduje to poważne trudności z budowaniem relacji. Takie osoby najczęściej starają się trzymać innych na dystans w obawie przed bólem związanym z odrzuceniem.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-1e881f2 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="1e881f2" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-80b9b9e" data-id="80b9b9e" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-0550c73 elementor-widget elementor-widget-heading" data-id="0550c73" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="heading.default">
				<div class="elementor-widget-container">
					<h2 class="elementor-heading-title elementor-size-default">Lękowo – zdezorganizowana</h2>				</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				<section class="elementor-section elementor-top-section elementor-element elementor-element-1285c24 elementor-section-boxed elementor-section-height-default elementor-section-height-default" data-id="1285c24" data-element_type="section" data-e-type="section">
						<div class="elementor-container elementor-column-gap-default">
					<div class="elementor-column elementor-col-100 elementor-top-column elementor-element elementor-element-3f0ff43" data-id="3f0ff43" data-element_type="column" data-e-type="column">
			<div class="elementor-widget-wrap elementor-element-populated">
						<div class="elementor-element elementor-element-369bd3b elementor-widget elementor-widget-text-editor" data-id="369bd3b" data-element_type="widget" data-e-type="widget" data-widget_type="text-editor.default">
				<div class="elementor-widget-container">
									<p>To ostatni i jednocześnie najpóźniej wskazany przez naukowców typ więzi, który dotyczy dzieci doświadczających przemocy w rodzinie. Najczęściej dotyczy to przemocy fizycznej, ale często także psychicznej jak obrażanie, wyśmiewanie czy groźby. Dzieci w tej relacji traktują swojego opiekuna jednocześnie jako bezpieczną bazę i pragną od niego bliskości, jak i największe zagrożenie, którego ponad wszystko się boją. Dzieci, u których wykształca się relacja zdezorganizowana, biorą na siebie wszystkie odczucia opiekuna – jeżeli widzą na jego twarzy przerażenie lub smutek czują się winne, jeśli widzą złość, czują przerażenie, a jeżeli widzą uśmiech to momenty radości i bezgraniczna miłość potrafią przysłaniać złe chwile.</p>
<p>Dorośli wychowani w tej relacji mają ogromne problemy w budowaniu związków oraz odróżniania dobra od zła. Najczęściej mają zaburzone poczucie własnej wartości i problemy z depresją. Człowiek o stylu zdezorganizowanym nie zna innych wzorców relacji. Często wchodzi w związek z osobą, która jest toksyczna i pozwala jej sobą manipulować. Towarzyszy mu też ciągłe poczucie winy i lęk, bo w dzieciństwie nie był w stanie przewidzieć zagrożenia. Najlepszym rozwiązaniem dla takich dorosłych jest skorzystanie z pomocy specjalisty i długotrwała terapia.</p>
<p></p>
<p>Praca nad relacją i więzią z Twoim dzieckiem jest najważniejsza od pierwszych dni jego życia. Jeżeli jednak czujesz, że są rzeczy, nad którymi możesz pracować i jesteś gotowy na zmiany, żeby zapewnić swoim pociechom jak najlepszą przyszłość, to zostań ze mną. Przed nami seria wpisów i praktycznych ćwiczeń, które pozwolą wzmocnić i udoskonalić każdą relację rodzicielską.</p>
<p>Nasze dzieci to często małe lustra, w których widzimy siebie i zbiór swoich doświadczeń – możesz jednak zmienić siebie, żeby odbicie było o wiele piękniejsze.</p>								</div>
				</div>
					</div>
		</div>
					</div>
		</section>
				</div>
		<p>Artykuł <a href="https://bliskosciowytata.pl/teoria-przywiazania-poznaj-4-typy-wiezi-rodzicielskiej/">Teoria przywiązania: Poznaj 4 typy więzi rodzicielskiej</a> pochodzi z serwisu <a href="https://bliskosciowytata.pl">Bliskościowy Tata</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
