Przede wszystkim warto pamiętać o tym, że słodki to pierwszy smak, jaki poznajemy. Słodki jest płyn owodniowy, a także mleko matki. Nic więc dziwnego, że smak ten kojarzy się z bezpieczeństwem, ciepłem, czułością i jest równoznaczny z pełnym brzuszkiem. Niestety – jest też niebezpieczny, a dokładniej mocno uzależniający. O ile człowiek zawsze jadł słodkie rzeczy (węglowodany to źródło energii i już nasi przodkowie trudzili się zbieraniem słodkich owoców, które szybko dodawały siły w dalszym poszukiwaniu pożywienia), o tyle w dzisiejszym świecie największym problemem jest to, że cukier dodawany jest dosłownie wszędzie i to często w ogromnych ilościach, a w sklepowych słodyczach dodatkowo towarzyszy mu niezdrowy tłuszcz. Producenci tych wyrobów wcale nie pomagają, wciąż prześcigając się w walce o wysoką smakowitość i najlepszą reklamę (np. umieszczając na mocno słodzonych płatkach śniadaniowych opakowań ze zdjęciem popularnych bohaterów bajek).

Z aktualnych danych statystycznych wynika, że wciąż obserwuje się tendencję wzrostową spożycia cukru zarówno wśród dorosłych, jak i wśród dzieci. Nie można się temu dziwić, ponieważ poza uzależniającym działaniem cukru niebezpieczna jest także jego powszechna ilość. Dziś „słodycze” to nie tylko produkty, które kojarzą nam się z deserem czy podwieczorkiem, ale także wiele przetworzonych produktów jak właśnie płatki śniadaniowe, jogurty, serki, musli, mleka smakowe czy gotowe „placuszki” albo naleśniki z dyskontów. Nawet rzeczy, które mogą nam się wydawać potencjalnie zdrowe i dobre dla dzieci – jak soki owocowe czy musy w tubkach – zawierają ogromne ilości cukru dodanego, a przy tym niestety są pozbawione najważniejszej części owoców, czyli błonnika pokarmowego, który zapewnia sytość i pozytywnie wpływa na pracę jelit.

Nasze dziecko żyjąc w tym otoczeniu, będzie z pewnością traktować takie produkty jako zupełnie normalne i to naszym zadaniem jest znalezienie pewnego rodzaju balansu w diecie, ale o tym za chwilę.